Wednesday, December 30, 2015

కంఠ దఘ్నంగా
కన్నీటి సంద్రంలో
మునిగిపోయివున్నాను.
కరుణించి లాలించేవారికోసమే
ఆశగా ఎదురుచూస్తున్నాను.
ఎదురుగా ఎక్కడో వెదురువనంలోంచి
లీలగా వినబడుతున్న వంశీమోహనుడి
వేణుగానం ఒడలంతటినీ పులకింపజేస్తుంది.
మనసునంతా మనోహరుడిరూపమే కట్టెదుట
మానుషవిగ్రహరూపం దాల్చి అశీస్సులు అందజేస్తుంది.
=====================================
సాగర తీరమంతా ఆకాశం పులుముకున్న
నీలిరంగు ఛాయతో దర్శనమిస్తున్నది.
ఎలాగైనా దానిరంగును మార్చాలని
పక్షులన్నీ తమ రెక్కలను విప్పార్చుకుని
శతవిధాలా తమ తమ ప్రయత్నాలలో
మునిగి తేలడం మొదలెట్టాయి.

తీరంకు సమీపంలో హరితక్షేత్రంగా విలసిల్లే
కొండా,కోనలపై సుశిక్షితులైన సైకికులులా
నిలబడివున్నతరూ సమూహంపై కిరీటాల్లా
దీసెన పూలూ తంగేడుపూలూ తలమానికమై
వెలుగొందుతూ పరిసరాలకు నూత్నశోభను
అదనపు ఆకర్షణగా అందిస్తు, తృప్తిపడుతున్నాయ్.

గోడకు సున్నంగొట్టే కుంచెల్లా రెక్కలు విప్పుకున్న
పక్షులు కళ్ళకు కనబడుతున్న దృశ్యం మనోహరంగా తోస్తున్నది.

వీటి అమాయకత్వాన్ని చూసిన సాగరం వాటిని భ్రమపెట్టాలన్న తపనతో
నురగలను వెలరుస్తూ నవ్వుకుంటూ మున్ముందుకు సాగుతున్నది.
==========================================================

Tuesday, December 29, 2015

ప్రశాంతమైన ఈసరసు చెంతకు
ఇప్పుడే నడిచి వచ్చాను.
రోజంతా నన్ను పట్టికుదిపేసిన
నిరాశనూ, నిస్పృహనూ
వదిలించుకోవాలనుకుని
 అదేపనిగా తీర్మానించుకుని మరీ వచ్చాను.
విపరీతంగా జబురుతున్న గాలివాలుకు
ఆకులన్నీ నేలకు రాలిపడుతున్న వైనం
హృదయవిదారకంగా నన్ను కలచివేయడం మొదలెట్టింది.

దగ్గరగా ఎగురుతూన్న చేపల నీడలు
చెల్లా చెదరై  దృశ్యాన్ని  భయానకం చేస్తున్నాయ్.
 ఇంత శిశిర ఝంఝలోనూ తామరపూలు తమ తమ రూపాలు
మార్చుకునేలా
మేము విచ్చుకోలేము పొమ్మంటూ మూతులు ముడుచుకు కూర్చున్నాయ్.

నా భావాలు పంచుకునేందుకు సన్నిహితులైన చెలికాండ్రు
లేనందుకు చింతనామృతయైన చిత్తంతో నా అంతరంగ భావాలను
నేనూ ఒక్కడినే ఆవిష్కరించుకుంటూ దీర్ఘ మైన  ఆలోచనలోమునిగిపోయాను.
======================================
సమకాలీన సమాజ జీవిత చిత్రణంటే
జరిగిన ఉత్కంఠావహమైన సంఘటను
చిత్రీకరించడమా? లేదాదాన్ని చిత్రికపట్టి
అనవసరమైన భాగాలను తొలగించడమా?
ఈ సందేహాల్లోమునిగితేలుతున్న యువకవి కిశోరం!!

చదవకుండానే ఫేస్బుక్కు లో చదివిన కవితకు
లైకును కొట్టేస్తే సరిపోలా!! చదివి వ్యాఖ్యను
పెట్టాలా ?అంత మంచి కవితను వెన్వెంటనే
 పంచుకోవాలన్న దుగ్ధనెలా అణచుకోవాలి?
ఈ ఆలోచనా సంద్రంలో అస్తినాస్తి విచికిత్సలో
నిండామునిగి బయటపడలేమోనన్న
 భయంతో  వర్ధమాన కవిమిత్రుడు.

ఈకళనాకెందుకబ్బలేదబ్బా?
ఎమోలే నా హీరో అభిమాన సంఘాలలో  పిచ్చిగా
లైకులుకొడుతూ పదులమదితో పంచుకోవడంలో వున్న తృప్తి
ఈ సమసమాజపు పోకడలను మూల్యాంకనo చేయడంలో
ఎక్కడుందిచెప్మా ? అంటూ లొట్టలేస్తూ చొంగలుకార్చే వీరాభిమాని
సినిమాయాలోకపు మాయాజాలంలోపడి కొట్టుకుపోతున్న
.
కంఠ దగ్ధమైన నీరస స్రవంతులకుఈ   యువతరం ప్రతినిధి.
=================================================



నది ఎంతగా హొయలొలకబోస్తూ
నడుమును అష్టవంకర్లుగా తిప్పుకుంటూ
పంటపొలాలను  తడుపుతూ వాటి సంతోషాన్ని
స్వయంగా పంచుకోవాలని ఆంతురత పడుతూ,
అందానికి నేనే ఉదాహరణమన్నట్లు
వడి వడిగాముందుకు సాగి ప్రవహిస్తున్నది.

నది నీటి లోతుల్లోకి బాతులు/కొంగలు
తమ ముక్కులు రిక్కించి దాహం తీర్చుకుంటున్నవి.

ముసలి బామ్మ మనుమలకు కాగితం పడవలను చేసి
ఎలా వాటిని పిల్లకాలువల్లోకి వదలాలో బుద్ధిగా నేర్పుతున్నది.
చిన్నకొడుకేమో వలకు ఎరదగ్గరగా వదులయిన మేకును
గట్టిగా  కొట్టడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.

ఆకలయేసమయానికి అంతోఇంతో అన్నం పెట్టడానికి
మనుషుల ఆప్యాయతానురాగాలు తగ్గనంతవరకు
ఋతువులెలా ప్రవర్తిస్తే తప్పేమిటన్న నా  భావం నన్నే
భయపెట్టాలని నిరంతరం శ్రమిస్తున్నది.


ఆకాశమంతటా తెల్లతెల్లని మబ్బులు నదిరంగును
ద్విగుణీకృతంచేసానని చెప్పుకోవాలని హుషారుగా
పరుగెడుతూ అరుపులూ కేకలతో అందరినీ ఉత్సాహపరుస్తున్నది.

నదీతీరంలోని ఆవాసం ఇంత హాయిగా వుంటుందని తెలిసాక
ఇక్కడినుండి వలసవెడలిపోవాలన్న కోరికను
బలవంతంగా అణచుకుంటున్నాను.

[712-770 కు చెందిన   DuFu  కవి   కవిత ప్రేరణతో----]

Monday, December 28, 2015

అటువైపు తలత్రిప్పినప్పుడల్లా
నీతోగడిపిన మధుర స్మృతులన్నీ
గుర్తుకువొస్తుంటాయ్.


విరబూసిన ఆనందంతో మిసమిసలాడుతూ
నవ్వుతున్న పూలచెట్టులానువ్వు
నేనెమో వనాన్ని పోషణజేసే తోటమాలిలా.

ఆచిరుమందహాసాలజడులన్నీ
నయాగరాజలపాతం సమీపాన
తలపైన కురిసే వాన తుంపర్లలా
నాకొక ప్రత్యేక ప్రపంచాన్ని కానుకగా
నువ్వు నాకందించిన భావన నన్ను
 సంతుష్టుడినిగావిస్తూ.

ఇప్పుడేమో విపరీతమైన చలిగాలి
శరీరాన్ని గడ్డకట్టించడం ఖాయమన్నట్లు
హేమంతం ఒడిలోకి జారిపోతున్న ధరణీతలం.

ఇప్పుడేమో అటువైపు దృష్టిని సారించాలన్నా
అనూహ్యమైన భయం నన్ను వశంచేసుకుంటుంది.
ఘనీభవించి మంచు కొండలా దర్శనమిచ్చే
ఆ జలపాతం వైపు తలత్రిప్పలేని నా అసమర్ధత
నన్నే అవహేళనచేస్తున్నట్లుంటుంది.

నీ నవ్వుల నావనలా సాగుతున్నట్లు ఊహించుకోవడమే
నా సౌందర్య రిరంసను ద్విగుణీకృతం చేస్తున్నట్లనిపిస్తుంది.

యే ఒక్క జ్ఞాపకాన్నయినా ఘనీభవించడానికిష్టపడని
నేను అలాగని ఒక్కుదుటన  భీష్మించుకొవడానికీ ససేమిరా ఇష్టపడను.
=============================================

Saturday, December 26, 2015

బాధ కవితను పుట్టిస్తుంది
అనుకున్న విధంగానే కంటనీటిని
ధారాపాతంగా వర్షింపజేస్తుంది.
పోయినోళ్ళు ఎంతమంచివారయినా
మనం వెంటబడి అక్కడిదాకా వెళ్ళేదాకా
వేదనాతప్తయైన హృదయం ఘోషిస్తుంది.
ఇది జీవనసత్యమని గుర్తెరిగినా
ఏమీ చేయలేకపోతున్నామన్న  అసమర్ధత
ముల్లయి  పొడుస్తూనే ఆ గతాన్ని
గుర్తుకు తెస్తూవుంటుంది.
=============================

Friday, December 25, 2015

నువ్వున్నంతకాలం అనురాగాన్ని
అపురూపంగా పంచుకున్నావు.
నేనేమో నీతో గడిపిన
అనుభూతి సంద్రాన్ని
సునాయాసంగా ఈదుతూ
కాలాన్ని గడుపుతున్నాను.


ఇప్పుడేమో ఈఅనుకోని ప్రవాసం
దు:ఖనయనాలతోనేమో నా ఆక్రోశం.

అగ్ని సాక్షిగా ఒక్కటయిన మనం
అగ్ని సంస్కారంతోనే ఏకమవుతామేమో
నన్న ఆశనన్ను అమరుడిగాజే జేసి దీవిస్తున్నది.
================================

Wednesday, December 23, 2015

హిమపాతం హేమంతర్తువులో
ధారలుగా కురుస్తుంది
పర్వతాలు,కొండా, కోనలూ
పచ్చిక బయళ్ళూ తడిసిముద్దవుతాయి
ఉన్ని దుప్పటి కప్పుకుని సంసారం
శృంగార సాగరంలో దాంపత్య నౌక
జీవన సారాన్ని ధర్మానుసరిగా
మృదు మధురంగా గ్రోలుతూ నవ నవోన్మేషయై
వర్ధిల్లుతోంది వంశాభివృద్ధి తపనతో.

Tuesday, December 22, 2015

సుప్రభాతసేవకోసం పూలుకోద్దామని
పూలచెట్టు దగ్గరకెళ్ళి పూలను కోసి
వాటినన్నింటినీ పూలబుట్టలోకెత్తుకున్నాను
ఈలోపు కొన్ని దిగువనున్న కొమ్మలు
నామీద మంచుబిందువులను రాల్చాయి.
అవి ఆనంద భాష్పాలా? అశ్రుబిందువులా?
లేదా ఆ భగవానుని ఆశీర్వచనాలా?
=============================

Monday, December 21, 2015

మంచుమలలా నీవు ఘనీభవిస్తుంటే
అగ్ని శిఖలా నేను నిన్ను ద్రవీకరింప
జేయాలని విశేషంగా  శ్రమిస్తూ..నేను

నాకు తెలుసు నీప్రతి ఊర్పులోనూ
నిరాశే శ్వాసిస్తున్నదని
నీ ప్రతికదలికలోనూ
మౌనమే ధ్వనిస్తుందని .
 ఐనా ఎక్కడో మారుమూలలో
చింతనామృతమత్తయైన నా ధ్యాస
నిన్ను అలరించగలనన్న మూఢనమ్మకం.
ఏఇతర వ్యాసంగాలపైన మనసు మరల్చలేనని
నీకూ అనుభవేక వేద్యమేగదా!!
అందుకే వినయ విధేయతలతో నీ  మ్రోల
నా విన్నపాల వరమాల ప్రభూ!!

================================

Sunday, December 20, 2015

ఇవ్వాళనేను నా మనసులో
నిర్మితమైన అందాల బృందావనంలోకి
విహరించాలని నిర్ణయతీసుకున్నాను.
అదేమిటో నా  అంతరాత్మ నీ పేరునే
పదే పదే జపిస్తూ నన్ను
 ఆనందమనే నదిలొకి
ముంచేసి మరీ మురిసిపోతున్నది.


ఆకుల గలగలలనీ నీవు నాతో
సంభాషిస్తున్న తీరునే గుర్తుచేసి
నన్ను ఆనంద వార్ధిలో ఓలలాడిస్తున్నది.
నిశ్శబ్దం ఆ వనంలోకి చొచ్చుకునిపోయి
నీకూ నాకూ మధ్యన అగాధం ఏర్పరచాలని
విరామమెరుగకుండా శ్రమిస్తున్నది.

మౌనందాల్చిన ఋషిపుంగవుల్లా తరువులన్నీ
పొగమంచులోకప్పబడి హిమాలయాల ప్రశాంతతను
జ్ఞప్తికితెచ్చే మహిమాలయాల్లా
 సోదాహరణాలై నిలుస్తున్నవి.

ఆలోయమలుపులో తచ్చట్లాడుతున్నది నువ్వేకదా
రా గబగబా వచ్చేసి నులివెచ్చని నీ కౌగిలిని
చలికోటులా నాకు కప్పేసి నన్ను అలరించు!

నీకోసం వేచి వేచి నిద్రలేమితో మూతలువడుతున్న
నా నేత్రాలు నిన్ను లీలగా గుర్తుపట్టాయిలే!!
నువ్వు దూరమైన క్షణాలన్నీ నన్ను మూగగా
రోదించడం మానమని హితబోధజేసి ఓదారుస్తున్నది.

ఇప్పుడప్పుడే ఈఆహ్లాదకరమైన వాతావరణంలోంచి
చిత్తగించమని నువ్వెంత ప్రాధేయపడినా నా అంతరాత్మ
ససేమిరా ఒప్పుకోవద్దని ఈ ఆనంద నందనవనాన్ని
విడనాడం నావల్లకాదని తేల్చిచెప్పమని ఆఅజ్ఞాపిస్తున్నది.

ఇంకా ఈ మనోవల్మీకంలోనే నిరంతర ధ్యానమగ్నుడనై
నా ఆలోచనా పరిధిని దిగంతాల అంచులదాకా
విస్తరించుకోవాలన్న ఆశ నన్ను అనూహ్యంగా లొంగదీసుకుంది.
ఇక్కడపూచేపూలూ వీచేగాలి నన్ను నీలానే ఆప్యాయతానురాగ బంధాలతో
అనుభూతి నదుల్లో ముంచి తేల్చేస్తున్నాయ్.
ఆనందం జీవనది యన్న ననుడిని నాకళ్ళెదుటనే
సాక్షాత్కరింపజేసి సావదానుడిగా మార్చేస్తున్నాయ్.
=======================================
రోజుకు కోటిమంశిశువులుప్రపంచపు
వెలుగురేఖలను చూడకుండానే
మాతృ గర్భంలోనే మృత్యువు కౌగిలింతలలో
దూరి అదృశ్యరూపం దాలుస్తున్న నాదేశంలో
ఆడపిల్లలకు భద్రతకావాలని అరిచే కేకలు
నాకు 'నిమ్మకు నీరెత్తి నారన్న 'సామెతను గుర్తు చేస్తుంది.


చట్టం చట్రాల్లో కుక్కి నిర్భయ నిందితుడికి
గుండెవిప్పుకుని బహిరంగంగా తిరగొచ్చని
న్యాయస్థానం ధర్మాన్ని వల్లిస్తుంటే
ఆరోజు దేశ రాజధాని వీధుల్లో ఊరేగుతూ
నిందితులను క్షమిoచరాదని అమాయకంగా
నినాదాలతో ఆకాశాన్ని హోరెత్తించిన
ఆడసిమ్హాల ఆక్రందనలూ, ఆవేశపూరితమైన ఆవేదనా
  అరణ్య రోదనమే  అయిపోయిందన్న బాధ నన్ను ఆసాంతం కలచివేస్తున్నది.

ఆడదంటే ప్రతినాయకి మాత్రమేనని భ్రమపెట్టేలా
పగళ్ళనన్నింటినీ ప్రతీకారాలతో పగలు రగిలిస్తున్న
ధారావాహికలకు ఆదరణ అమోఘంగా పెరుగుతున్నప్పుడే
అర్ధమయింది ఆడువారికి శత్రువులు ఆడవారేనెమోననన్న
అనుమాన బీజం నాలోపడి అది వటవృఖంలా విస్తరించి పోయింది.

ఇంకా   కాల్మనీ కాలనాగు కాటుకుగురయి
కన్నీళ్ళతోదినపత్రికలను తడుపుతున్నా బాధాసర్ప దష్టుల
దీనగాధలకు ,నిర్భయతల్లి గుండేలవిసేలా విలపించడం వెనుక
వెదుక్కోవలసిన నగ్న సత్యాలె న్నింటినో   రాజకీయ సిం హాసనం
రక్షిస్తున్నదేమోనన్న నీ సందేహం సత్యం కాదంటూ ఎలా చెప్పగలను?
తల్లీ నన్నునిన్ను పూచికపుల్లతోసమానంగా భావిస్తూ
అవమానిస్తున్న ఈ సంకాలీన సమాజాన్ని క్షమిచమనీ మనసారా
మన్నించవలసిందేనని నిన్నెలా అభ్యర్ధించను? చెప్పుతల్లీ!!
ఇవన్నీ ఈ దేశంలో పలు రాష్ట్రాల్లో జరుగుతున్న దయనీయమైన సంఘటనలుమరలా నీ బ్రదుకు తరువు నిత్య హరితలా వికసిస్తుందని ఎలా అభూతకల్పనలను సృష్టించి నమ్మించను.?

నీ కన్నీటి మహాసముద్రాలను ఇంకించగల మరో మహాప్రస్థానానికి నాదీవచనం పలికే నలుసైన హృదయాలుకొన్నయినా కొత్త కోణాల్లో ఆవిష్కరింపబడాలి, అప్పటిదాకా
ఉద్విగ్నయై కునారిల్లుతున్న నా మనసు పడే క్షోభే నీకు అండా దండా!!
======================================================

Saturday, December 19, 2015

సాయంకాలం నీరెండలా నీవు
చిక్కబడుతున్న చీకటిలా నేను
ప్రభాత వేళ సౌందర్య లహరిలా నీవు
అసుర సంధ్యాసమయంలో అగణిత
 సత్య బాషలా అలమటిస్తూ నేను.
ఇద్దరం  సమాంతరరేఖల్లా సాగుతున్నామా?
అంటే ఠక్కున ఒక్కసారే ఇద్దరం పదే
పదే చెప్పే  జవాబు కాదు, కాదని!!
మరి ఈ మౌనరాగాలతో పొసగని
 శృతిలయలసమన్వయంతో సాగదీసే  సాధనలెందుకు?
ఎవరిని మెప్పించడానికి? ఎవరిని నొప్పించడానికి?

======================================


Friday, December 18, 2015

కామోదరానాం-----
===================రావెల
==============================


వాడు ఎవడైతేనేం
ఆడువారు తలకట్టుపై
అపురూపంగా ధరించే
అభిమాన ధనంపై
ఆంక్షలు విధించేవాడు
తాకట్టు పెట్టమని
తరిమికొFఉతున్న వాడు
కరెన్సీ నోట్లకింద
మానాన్ని కప్పెట్టమని
కాంక్షించేవాడు
కలికాలపు యముడు
కాలనాగులా బుసకొట్టే
త్రాచుపాము వీడు
కాలాంతకుడు

కాల్మనీ చోదకుడు
రాజకీయం ముసుగులో
రక్షణకోరుతున్నవాడు
కాలాగ్ని దహించవలసిన
నేటి కలికాలంలో
స్వదస్తూరీ లేని ప్రామిసరీ నోట్లపై
పడగలెత్తిన శ్రీమంతుడు
దస్తావేజులపై ఖాళీ సంతకాల చోరుడు
మానాలను కలిసికట్టుగా
దత్తత తీసుకున్న దౌర్భాగ్య
కామోదరుడు--కాలకూట పన్నగం
పన్నాగాల విషకుంభం.
వాడుఎంతటివాడైనాసరే
కఠినంగా శిక్షార్హుడు.
పార్టీలపరువు గాలికెగిరిపోతుందని
సుడిగాలిని ఆపాలని ససేమిరా చూడకండి
అందరినీ శిక్షించి ఆదర్శంగా నిలవండి
పదికాలపాటు ప్రజల మన్నలను చూరగొనండి.
వారల  ఆగ్రహానికి గురై చరిత్రహీనులుగా మిగలకండి.


.
====================================

Thursday, December 17, 2015

నీవు ప్రపంచాన్నుంచి
నిష్క్రమిస్తున్నావా?
లేదా ప్రపంచమే నిన్ను
శాశ్వతంగా వెలివేస్తున్నదా?

అసహాన్ని అందిపుచ్చుకున్న
దుశ్శీలంతోకాకుండా
సౌహార్దం సౌశీల్యం
పరిమళించిన మనస్సుతో
ఆలోచించడంప్రారంభించు.

అస్తవ్యస్తమై
 చిన్నాభిన్నమై పోతున్న
అంతరంగంలోకి తొంగిచూడు
అంతర్యుద్ధాలకు హేతువెవరో
నీకే బోధపడుతుంది.
అంతస్సారమంతా
కట్టెదుటసారాంశమై
సాక్షాత్కరిస్తుంది.
================
మనిషిలో
నిజాయతీనీతులు
మృగ్యమయక మిగిలిందెవరూ?
షీ పులాంటి వాడేగదా వీడు 
పరిమళ భరితంగా
వీచేమలయ మారుతం
నాన్న కళ్ళల్లో
మెరిసి మురిసే
 నా బాల్యం.
--------------
హేమంతం గట్టిగా
 వాటేసుకుంది గదా!!
నవ్వుల జాతర
నయాగరాజలపాతం
ఘనీ భవించింది.
--------------
చలికోట్లన్నింటినీ
పెట్టెలోకి దాచేస్తున్నాడు
వేసవిలో దుస్తుల వ్యాపారి.
--------------------
నులివెచ్చని గాలి
పొరిగింటాయన మాఇంటిచెట్టు
రాల్చిన పండును దాచేసుకుంటూ.
------------------------------
నీకూ నాకూమధ్యన
నడయాడుతున్న నిశ్శబ్దాన్ని
ఛేదిస్తూ  గుడిఘంటానాదం.
------------------

ఆంగ్లం-రమేష్ ఆనంద్.

తస్మాత్ జాగ్రత్త!!
======================
స్వార్ధం విసిరేసిన చిల్లపెంకును నేను
చెరువునీటిపైన గిరికీలు కొడుతుంటాను.
ఆడ పిల్లలు ఆడుతుండే అష్టా చెమ్మలో
గిల్లాలబదులు పావులుగా నడిచే చింతఒఇక్కనునేను
రకరకాల మనుషులముందు స్థాన భ్రంశమౌతుంటాను.
అందుకేనేమో నన్ను ఆడపిల్లననన్నపేరుతొ అపురూపంగా చూస్తున్నారు.

అందాల భరిణనని అందరూ అనగా వింటున్నానుగాని
అది నా యుక్తవయసుకు ఆధుమిక సమాజం ఆసక్తిగా
అందించిన అమూల్యాభరణమన్న మాట నేనెరుగనిదికాదు.

పుట్టినింటనైనా మెట్టినింట్లోనయినా స్వంత వ్యక్తిత్వాన్ని
భద్రంగా కాపాడుకోవాలన్న పట్టుదలకే కట్టుబడువుంటున్నాను.
యేచిన్న పొరపాటుజరిగినా అది అమ్మ పెంపకంప్రభావమని
అమ్మను సూటిపోటీ మాటలతో కంటనీరు కుక్కుకునేలా
మీరంతా అవమానిస్తారన్న భయమేనన్ను భద్రంగామసలుకుంటూ
కుదురులో కాలం గడపాలని కాలం హెచ్చరిస్తూనే వుంటుంది.

వివస్త్రనుగా చేసి వేధింపులకు గురిచేసే కాకుల గుంపు నా చుట్టూ మసులుకుంటూ వుంటాయన్న భయం నాకు జాగ్రత్తలు చెప్పింది.

సినిమాలుచూసి నా భద్రత, బాధ్యతలను గాలికొదలి
విహంగయానం స్వేఛ్చగా చేయాలన్న పుండు నాకింకా మెదడులో
అంకురించిందన్న దాఖలా నాలో అస్సలు మీకు కనిపించదు.

మీరు నన్ను పాతచింతకాయపచ్చడంటూ అవహేళనకు గురి చేస్తున్నా
భరించేసహనం నాలోసుష్టుగా తిష్టవేసికూర్చున్నది.
మీ పొగడ్తలకు లొంగిపోయి సాష్టాంగపడతానని ముచ్చటపడకండి
అవసరాన్ని బట్టి చిచ్చు బుడ్డిలా ఎగిరెగిరిపడి చుట్టూ కాంతులు
విరజిమ్మడానికి సదా సర్వదా సర్వధా సిద్ధమై వుంటాను.

సీమటపాకాయలాతుస్సుమనను పదివేల జడలా మ్రోగుతూ
మీ గుండెల్లో లక్ష్మీ బాంబులా  చెలరేగిపోతాను తస్మాత్ జాగ్రత్త!!
===========================================





Wednesday, December 16, 2015

మరుగేల?  మాధవయ్యకు
గురుతుగ యే గాయమాయె? గోపిక తతికిన్
సురుచిరమౌ కన్నయ్యయె
గురుతరముగ గురిచూసియుండ   గొనకొని  మురిసెన్

ఒక్క గుండె చేస్తున్న సవ్వడులకు
ఇన్నిన్ని  హృదయగత స్పందనలా?
మనసు విప్పిమాటలను చెప్పుకోగానే
ఇందరి మిత్రులు ఇష్టపడే సందర్భాలా?
ఒక్క చూపు మరల్చుకొలేని  సుభాషితపు
చిత్రాన్ని పంచుకోగానే ఇందరి
గుండెలు ద్రవిస్తుంటాయా?
ఇంతగా అభిమానాన్ని పంచుతున్న
స్నేహశీలురకు వదన గ్రంధం తరఫున
యేమిచ్చి నా కృతజ్ఞతలను అందించి
అనుభూతులను అనుభవేక వేద్యంగా
మరల్చుకుని మనసును సంబాళించుకొమ్మని
మధురాతి మధురంగా విన్నవించుకుని తృప్తిచెందను.
ఒక్క చూపు మరల్చుకొలేని  సుభాషితపు
చిత్రాన్ని పంచుకోగానే ఇందరి
గుండెలు ద్రవిస్తుంటాయా?
ఇంతగా అభిమానాన్ని పంచుతున్న
స్నేహశీలురకు వదన గ్రంధం తరఫున
యేమిచ్చి నా కృతజ్ఞతలను అందించి
అనుభూతులను అనుభవేక వేద్యంగా
మరల్చుకుని మనసును సంబాళించుకొమ్మని
మధురాతి మధురంగా విన్నవించుకుని తృప్తిచెందను.

కోతకు గురయి క్షతగాత్ర అయిన సంఘటను
తెలుపగానే ఎందరి ఓదార్పులు మనసుకు
సాంత్వనను కలిగిస్తూ ఊరడిస్తూ క్షేమంగా
ఒడ్డుకు చేరుస్తామని హామీలు నెరవేరేదిశగా
గుప్పిస్తూ గులాబీల్లా గుబాళింపులతో అలరిస్తాయో!!!

భాషా పరిధులకతీతంగా దేశ సరిహద్దులుదాటి
రకరకాల సాహితీ ప్రక్రియల్లొ నేచేసిన ప్రయోగాలను
మన్నించి నన్ను మనసారా అక్కునజేర్చుకుని ఆదరిస్తూ
అభిమాన సంద్రంలొ ముంచేస్తున్న అందరికీ పేరుపేరునా
కృతజ్ఞలనందివ్వడం తప్ప యేమిచ్చి ౠణం తీర్చుకోగలను?







Tuesday, December 15, 2015

వసంతం వచ్చి వెళ్ళిపోతుందని తెలుసు
సరిగ్గా ఎప్పుడు వెడలిపోయిందో
తెలుసుకునేసరికి నా తెలివి తెల్లారిపోయుంటుంది.

ఈ సుమ సుగంధాల పరిమళాలు
ఇంకా  నా నాసికా పుటాలదగ్గర
నాట్య భంగిమలను ప్రదర్శిస్తూనే వున్నాయ్.

మనసుపొరల్లో వికసించిన హరితపత్రాలు
ఇంకా రంగులు మార్చుకునేదిశకు చేరుకున్న దాఖలాలేదు.

ఉదయాన్నే సుప్రభాతపు వేళ శుభోదయంపలికే
పారిజాత సుమాలింకా సుందర వదన సౌందర్యాన్ని
వదులుకున్నట్లు నాకేమీ సమాచారం అందినట్లు లేదు.

రాత్రిపూటలమాత్రమే రాసిక్యమొలకబొసే రేరాణి
పూలింకా మొహంవాల్చిన సందర్భమూ కనబడలేదు.

ఇంకెట్లా వసంతం వెడలినట్లు పసిగట్టగలను మీరే చెప్పండి.

నా హృదయ గత లయలు  ఇంకా వసంతం వాకిట్లోంచి
కదలి  వెడల లేదనే నా ప్రగాఢ విశ్వాసం
===================================

Monday, December 14, 2015

ఇప్పుడంతా అగమ్య గోచరంగా తోస్తున్నది.
సహనానికీ అసహనానికీ మధ్యన గల
సన్నని విభజనరేఖగూడా
 క్రమేపీ చెరిగిపోతున్నది.

మతం మసిపూసుకున్న మనిషొకడు
సిం హాసనాధీష్టుడయితే జరిగే
దుష్కర్మలన్నీ వరుసగా తమ
నిజరూపాలను మెల్లి మెల్లిగా
బయటపడుతూ భయపెడుతున్నది.

మనిషికీ మనిషికీ మధ్యన అంతరం
అగాధమై అంతరాతరాళాలను తొలిచేస్తున్నది.
రాజకీయం రంగులుమార్చుకునే పనిలో
ముప్పూటలా ముమ్మూర్తులా  మునిగితేలుతున్నది.

మరోప్రస్థానంకోసం మానవత్వం దీక్షగా
ఎదురుచూస్తూ ఊపిరిబిగబట్టుకుని చూస్తున్నది.
సాహితీ గవాక్షం చెంతన సమసమాజభావన
సాగిలబడి సానుకూలతాసాక్షాత్కారంకోసం,
సవినయంగా ఆవిష్కరణ ఘడియలకొసం
ఆశగా ఎదురుతెన్నులు గావిస్తున్నది.
==================================



Sunday, December 13, 2015

లుంగలు చుట్టుకుపోతున్న ఆకాశాన్ని
చూపుడువేలు గురిచూసి వేధిస్తున్నది
పాదచారుల పదఘట్టనలక్రింద
నలుగుతూన్న ధరణీ తలం
నల్దిశలా ఆక్రోశిస్తున్నది.

కాలం మాత్రం కట్టెదుటనే నిలిచి
కుతూహలాన్ని ఆవిష్కరిస్తున్నది
అవి అశ్రు ధారలా? ఆనంద భాష్పాలా?
తేల్చుకోలేని ఆక్రోశం
 అనునిత్యం అలమటిస్తున్నది.

నీకూ నాకూ మధ్యన
ఏమీ తోచుబాటుకాక
నిశ్శబ్దం నిద్రలోకి జారుకోని
ఆలోచనారాహిత్యంలో
నిగ్రహాన్ని కొల్పోతూంటే
ఇదంతా అసహన మాహాత్మ్యమని
మాధ్యమాలన్నీ ఊదరగొడుతూన్నవి.

అధికారాన్ని  అజ్ఞానాంధకారపు విపినాటవిలామార్చిన
అధిష్టానం ఆరోపణలనెదుర్కొంటూ   రాజకీయ కాలుష్యానికి
  ఊపిరాడని దిశలో చట్ట సభలను సైతం  నడువనివ్వమని  రాజ్యంగాన్నికూడా
అపహాస్యం పాల్జేసి ఆనందిస్తున్నది.

================================================
తుమ్మల్లోపొద్దుకుంగినట్లు
ఈ జీవితాల్లో  చిక్కగ
 పరుచుకు పోయిన చీకటి
చిత్రాతి చిత్రంగా  నిష్క్రమించే
రోజు ఎప్పటికయినా
రాకపోతుందా అనుకంటూ,
అనునిత్యం ఎదురుచూసే
అద్దృష్ట హీనులకు
అంకితం చేయగల కవితను
రాయగలిగినప్పుడే కవిజన్మ
సార్ధకమౌతుందనుకుంటూ-
సాలోచనగా---

మాటల పల్లకిలొ
నిన్ను ఊరేగించాలని
మనసులో గిరికీలు కొడుతూన్న
మహత్తరమైన సాహితీ సామాగ్రితో
సమాయత్తమైవచ్చాను.
తీరా నువ్వేమో
దూరదూరతీరాలకు
సాగిపొతున్న నావలో
తలొంచుకుని వెలుతున్నావ్!!
మౌనంగా నా రచనల
 కవిలె కట్టను
వీచే హోరుగాలికి
హృదయ విదారకంగా
అంకితంజేసి
ఉద్విగ్నంగ మరలి వస్తున్నాను
మౌనం తలదాచుకున్న
గుండె గొంతుకతో
వృధా ప్రయాసతో
వ్యధార్త మానసంతో
మన్నించు ప్రణయానుస్ఠాన
ప్రధిత  భాగస్వామీ!
ఏకైక దీపాంకురీ!!
బాధాతప్త హృదయేశ్వరీ!!!



Friday, December 11, 2015

మా న్యాయదేవతకు కళ్ళుతెరిపించు
మా ధర్మమూర్తికి కాళ్లను తెప్పించు
మా దేశానికి మాత్రం బుద్ధిని ప్రసాదించు.
నేరం చేసినవాళ్ళనందరినీ
బేషరతుగా విడుదలచేయించు.
తప్పుజరిగిందని విశ్వసించిన వారినందరినీ
కారాగారాలలో తగు శిక్షలతో బంధించు.
హే భగవాన్!!! నా ఈ చిన్నికోరికను మన్నించు.
---------------------------------------------------------
జగదేక ప్రవీణ
-------------------
రావెల పురుషోత్తమరావు 
                               ఎంత గొప్పది గుండె
అనునిత్యం స్పందిస్తూనే ఉంటుంది
ఎంత పెద్దదో గుండె
విశాల భావ తరంగిణిలా
జీవనదియై నినదిస్తూ ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది.
ఎన్ని బాధల అగాధాలనైనా ఇట్టే దిగమింగి
నవ్వును పులుముకుని నర్తిస్తూ వుంటుంది.
ఎంతటి సంతోషాన్నయిన్నా,చెలియలికట్టనతిక్రమించకుండా
కుదించుకుని మరీ స్వీకరిస్తూంటుంది.
ఎక్కడ వ్యాఘాతం జరిగిందని విన్నా ఇక్క డి క్కడి డే కుమలడం ఆరంభిస్తుంది.
దూరాల్లోని అవరోధాలనధిగమించి
దూసుకు పోవడంలో ముందుంటుoది..
ప్రమాదాలు పరిహసించినప్పుడూ
ప్రమోదాలు తలకెక్కినప్పుడూ కార్య కారణాలతో సంబంధం లేకుండా
కం టిలో తడిని చేరుస్తూ ఉంటుంది.
అన్ని అవయాలతో తన కు
అవినాభవ సంబంధం ఏర్పరుచుకుని
కళ్ళువీ క్షిం చినా వీనులువింటూ
ఉలిక్కిపడినా
ఈ హృదయమే ఉద్వి గ్న యై ద్రవిస్తుంది,
వసంత యామినికి ఆహ్వానం పలకడంలోనూ
శిశిరానికి జే జేలు చెప్పడం
హేమంతానికి శ్రీకారం చుట్టడం లోనూ
వర్షర్తువు వొడి లోకి హర్ష పులకాకితమై చేరడంలోనూ
గ్రీష్మాన్ని గిరి గీసి నిలువరించడంలోనూ
శరదృతువు తో సమాగ మవడం లోనూ
ప్రధమా ర్ధ భాగంలో అధివసించి
చిరునవ్వులు చిందిస్తూ జగదేక ప్రవీణగా భాసిస్తుంది
==========================
ఒంటరి తనాన్ని ఓడించి తీరాలని
కంకణం కట్టుకున్నాను.
పగలంతా సెగల పొగలతో
ఊపిరిబిగబట్టుకుని గడిపాను.

రాత్రయేసరికి ఊగిసలాడే మనసుకు
ఊరటకలిగించాలని తలచాను.

సంసారసాగరంలో సమృద్ధిగా పొందిన
అనుభూతులను కళ్ళలోకి రంగరించుకుని
ప్రాచీన సాహిత్యపు పరిచయాలతో
మమేకం ఐపోయి ఆనంద వార్ధిలో తేలియాడాను.


పోతనామాత్యుని భక్తిరసామృత ధారలను
మనసుకెక్కించుకుని మైమరచిపోయాను.

కరుణశ్రీ అంతరంగాన్ని ఆ విష్కరించుకుంటూ
అమందానంద కందళిత హృదయారవిందుడనై మురిసిపోయాను.

అన్నమయ్య కీర్తనలను వింటూ ఆధ్యాత్మిక సౌందర్యపు
అంచులను తాకి ఆశావహుడిగామిగిలాను.

మనసున మనసై మమతానురాగాల మహా సంద్రంలో
ముంచి మునకలేయించిన భాగస్వామికి చిరుకానుకగా
ప్రవాస జీవనంలోనయినా పరమోత్కృష్టంగా
రాణించడం మేలని నిర్ణయానికొచ్చి
పాతకాలంలో చదివిన శతకాలలో నన్నాకర్షించిన
పద్యాలను వల్లె వేస్తూ పరమానందంగా కాలం వెళ్ళదీస్తున్నాను.

ఓటమినెరుగనని విర్రవీగుతున్న ఒంటరితనానికి
గోడ గడియారపు ట్రింగు ట్రింగు ప్రకంపనలతోనూ
సందేశాలనన్నింటినీ సెకన్లలో అందించాలని
తహతహ పడుతున్న కరతలామలకమైన సెల్ఫోనులను
వివిధ లాంఛ నాలతో అందించి సత్కరించాలని చూస్తున్నాను.
========================================

Thursday, December 10, 2015

మూగవోయిన మురళిని
మ్రోయింపవా కృష్ణా!!
చేదుబ్రదుకున తీపి
గురుతులను చేర్చగా

మనసుమాటవినదాయెను
గుండెగోసమరుగాయెను
నీ వేణుగాన మేమాయెను
గొపికమ్మ గొడవాయెను 
నిన్నటికీ నేటికీ మధ్యన
ఎంత వ్యత్యాసం
వ్యవధానం తక్కువేకావచ్చు
కాని జరిగిందంతా
కాలయాపనకాని అవధానం.

మనిషికీ మనసుకూ నడిమయాన
వంతెనలా కలుపుతూ సాగి  పోతున్న ప్రయాణం.
కష్టశుఖాలమధ్యన కన్నీటిజాలేగదా
మానవమాత్రుడి జీవన యానం.
ఒంటరితనం ఒక్కసారిగా
ఆలింగనంచేసుకుంటే
ఒదిగి ఒదిగి పోవాలనిచెప్పేదేగదా
వేద విహితమై విలసిల్లే శాస్త్రసమ్మతమౌ సత్యం.

-------------------------------
ఊగే వంతెనపై
నీళ్ళకడవతో మగువ
పిరుదలపై నీటిజాలు
-----------------------
రత్నాల అంగడిలో
ఆమె నాభిమీదనే
దృష్టిని నిలిపిన
యువ కిశోరం
---------------------
నెలాఖరు రోజులు
వచ్చినంతా బేరమాడకుండా
దారికాచి  దండుకుంటున్న
రక్షక భటుడు
-----------------
ప్రతివాన చినుకులొ
పూర్ణచంద్రుని
సంపూర్ణ సాక్షాత్కారం
---------------------
వీచేగాలిద్వారా
వినిపిస్తున్న
విహంగ గానం
ఎంత శ్రద్ధగానో
శ్రవణయంత్రాలసాయంతో
ఆలకిస్తూ చిన్ని శిశువు
--------------------

నోరుతెరవగానే
నా ఫీజు చెల్లింపులపై
ఆరాతీస్తూ
దంత వైద్యుడు.
===============

ఇంటిదగ్గరనుండే
ఇవ్వాళ కార్యాలయం పని
నేనూ ఇంటిదగ్గరనుండే
చదువుతానని
మొండికేస్తున్న
సుపుత్రుడు
--------------
ఆంగ్లమూలం రమేష్ ఆనంద్.




Monday, December 7, 2015

నిన్ననే నేడుగా తలచుకుని
శక్తిమంతంగా మలుచుకోగలిగితే
రేపటిని గురించిన భయమసలే స్పృశించదని.

భయమనేదే కలిగే అవకాశం శూన్యమని.

నేటినే నిన్నగా తలచుకుని
విలపించే వారికేగదా
'బావి ప్రతినిత్యం
భావిలోకప్పలా సాక్షాత్కరించి
భయపెడుతూ వుంటుందని.



అప్పుడప్పుడూ అనుకుంటూనే వుంటాను
ఎప్పటికయినా సమీప భవిష్యత్తులో
నిన్నుకలుసుకోవడం సాధ్యమైన పనేనా అని.
ఇప్పుడర్ధమయింది,నిగినైనా నేలపైనా, అది కుదరదని.
ఈ బొందిలో ప్రాణముండగా ఆపని అక్షరాలా నెరవేరదని.
ఇంక తర్వాత జరగబోయేది నాచేతుల్లోలేని విధిలిఖితమని.
========================================

Sunday, December 6, 2015

పడిలేచే కడలి  కెరటాల ధాటికి
ఉలిక్కి పడి ఊపిరిబిగబడుతున్న
విహంగాలను చూస్తుంటే
అబ్బ !! నిజంగా ఎంతజాలేస్తుందో
మళ్ళీ చెన్నై దిశగా వెళ్ళొద్దని నీకు మరీ మరీ
చెబుతామని గొత్తెత్తిపిలిచాను అంతే , అదంతే!!
===============================
ఉగ్రవాదం ఎక్కడ ద్వంసరచనచేసినా
నీప్రకటనే వినిపిస్తూ వుంటుంది
అసహనం పెరుగుతుంది నీలోనా నాలోనా?
ఈ ప్రశ్నకు సరయినజావాబుకోసం
దశాబ్దాలుగుగా నిరంతరం స్వేదం వెలారుస్తూ
వెదుకుతూనే వున్నాను, అన్వేషణకు అంతమెప్పుడో
అగమ్యగోచరమని వివరంగా అర్ధమవుతున్నది.
=====================================

Saturday, December 5, 2015

కాకి కోకిలయన్న కనిపించదా?తీరు
పాటపాడువేళ బయటపడును
కేకి నాట్యమాడకెవ్వుకేకేగదా!!
కాకి కాకి కాక కేకియగునె?
ఏమిటో అంతటా శూన్యమే
ఆవరించివుందనిపిస్తుంది.
నీవులేకుండా గడుపుతున్న
బ్రదుకే భారంగా తోస్తున్నది.

విసుగూ, విరామాలు హాయిగా
విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాయి.
గుసగుసలూ ముసిముసినవ్వులు
మనకు దూరంగా జరిగి
మూగగా రోదిస్తున్నాయి.

తారల్లేని ఆకాశంలా
తనువంతా తడబడురున్నట్లుంది.
భానుడూ చంద్రుడూ యేమయినారని
బాధపడుతూ మనసు ప్రశ్నలవర్షం
ధారగా కురిపిస్తున్నది.

నొప్పిని తట్టుకోలేక నిశ్శబ్దంగా
నాలోనేనే మధనపడుతున్నప్పుడు
గుబులును పోగొట్టే నీ సుందరవదనం
గూడువిడిచి వెళ్ళిన పక్షిలా
 గుబులుపడుతున్నది.
ఎక్కడికెళ్ళావో కనుక్కోమని గుండె
ప్రశ్నలతో ఊపిరాడకుండా చేస్తున్నది.

నాట్య భంగిమలను మరవినెమలి
నా మానసిక స్థితికి దు: ఖపడుతున్నది.

ఆ సందర్భం గుర్తుకొచ్చినప్పుడల్లా
రక్తం ఘనీభవించి భయపెడుతున్నది.
మనసు రూపు మార్చుకుని ఒక శిలాజంలా
స్థాణువై నిలబడిపోతున్నది.

అశృ ధారలతో అలమటిస్తున్న జీవితం
వరదల్లో కొట్టుకుపోతున్న పొరుగురాష్ట్రపు
శోభలా స్రుక్కి సోలి క్షీణిస్తున్నది.
ఈ వేదనలతో వేడేక్కిన హృదయం
వెక్కి వెక్కి ఏడిచేందుకు సిద్ధమౌతున్నది.
=============================
శిశిరతోరణం===రావెల.
=================

శిశిరం రాల్చిన
పండుటాకులను
ఎండుటాకులనూ
ఏరుకుని బుట్టకెత్తుకుంటూ నేను
బరువులేని ఆకుల వైపు
భారంగా దృష్టిని సారిస్తూంటా ను.
గతకాలలో గడిపిన మధురమైన
క్షణాలు సైతం బరువును దించుకున్న
స్మృతులేనన్న జ్ఞాపకాలను మెల్లి మెల్లిగా
నెమరువేసుకుంటూముదిమితనాన్ని ముచ్చటపడడంలోని
హాయినినెమరువేసుకుంటూ గతుకుల బాటలోనయినా
గాంభీర్యంతో అడుగులను ముందుకు వేసుకుంటూ.
గమ్యం చేరుకోవాలన్న గాఢమైన సంకల్ప బద్ధుడనై
జీవనయానాన్ని క్రమబద్ధీకరించుకుంటూ
శిశిరతోరణాన్నికూడా అలంకారమేనని విశ్వసిస్తున్నాను.
ఆనందంగానూ యధాతధంగా స్వీకరిస్తున్నాను.
======================================

Friday, December 4, 2015

ఇవ్వాళ కలలనన్నింటినీ
భద్రంగా జేబులో తురుముకుని
పాటలపల్లవులనన్నింటినీ
పెదాలపై పదిలంగా పరుచుకుని
నిన్ను తక్షణం కలుసుకునేందుకు
సిద్ధమయి బయలుదేరుతున్నాను.


అర్ధరాత్రయిందని దూరంగావెల్తున్న
రైలుకూత గుర్తుచేస్తున్నది.
ఒంటరిగా ఇలా ఒక్కడినే నీకోసం
వేచిచూడకతపాదని తెలుసుకున్నాను.


నిన్నుకలుసుకోకుండా ఉట్టి మనసుతో
ఇంటికి తిరిగిరవద్దంటున హెచ్చరికలను
ఒక్కొక్కతినె నెమరు వేసుకుంటున్నాను.


నీకుతెలుసు నిన్నుకలుసుకుంటున్నానన్న
ఆనందం నన్ను అవధుల్లేని
తీరాలకు తీసుకెల్తుందని.
ఆకాశంలోమెరిసే తారలన్నికూడా
చందమామతో ఎకసక్కేలాడుతుంటే చూసి
ఓర్వలేక్పోతున్న తనువు మాత్రం
 తహతహ లాడుతున్నది.

ఏదో తెలిసీ తెలియని పులకింత
మనసునంతటినీ ఊయలలాడిస్తున్న వైనం.
ఎక్కడో దూరంగ పచ్చిక బయలుపై హొయలొలకబోస్తూ
వివిధ భంగిమల్లో విన్యాసాలు చేస్తున్న
సీతాకోక చిలుకలు చేసే నాట్యం
ఎవరి మనసులను రంజింపజేయదు చెప్పండి.

నీదగ్గరకు గబ గబా రమ్మంటున్నట్లనిపిస్తున్నది.
ఆఊహే నాపెదాలపైన తడినంతటినీ లాగేసుకుంటున్నది.
నీ సాన్నిహిత్యపు గుబాళింపులను నేనే స్వంతం చేసుకోవాలన్న
స్వార్ధం నన్ను అచేతనం చేసి ఆడిస్తున్నది ఇటు చూడు.
చీకటంటూ పడకముందే చిత్తజుడిలా చిరాకుపెడుతుంటే ఎలా/ నువ్వేచెప్పు!!

నాకలలను దాచుకున్న జేబులనన్నింటినీ
ఒకసారి  తడిమి మరీ చూసుకున్నాను.
పాటలు పరుచుకుపోయినపెదవులను భద్రంగా
నీ చెంతకు చేర్చడానికి ఉవ్విళ్ళూరుతున్నాను.
==================================




Thursday, December 3, 2015

నై నై ఇది చెన్నై---
------------------------

నువ్వు సుమానివా?
మరి నీ పరీమళమంతాఏమయినట్టు?
నువ్వు సాగరానివా?
మరినగరవీధుల్లో ఎందుకు ఊరేగుతున్నట్టు?
నువ్వు నిజంగా నింగివేనా?
నేలపైకిదిగొచ్చి  ఇంత ప్రళయమెందుకు సృజించినట్టు?
నీవు మేముపూజించే పరమాత్ముడివా?
ఇంత ఘోరంగా జలనిధులతో మమ్మల్ని ఎందుకిలా అభిషేకించినట్లు?
ప్రసన్నవదనుడవని ధ్యానిస్తే ఇలానీ అనుగ్రహ భాషణమా?
ఆగ్రహోదగ్రమైన కసాయి కన్నయిన ఓ కన్నా!!! ఇది చెన్నై--
============================================

Wednesday, December 2, 2015

ఎగసిపడుతూ అచ్చిన ఆకాశం
ఇలా విరుచుకుపడిపోయిందేం?
నగరమంతా జలధారలతో
ఇలా నడిసంద్రమై ప్రవహిస్తున్నదేం?
బయటకెళ్ళిన వాళ్ళంతా బ్రదుకుజీవుడా అంటూ
పరమాత్ముడిని పదే పదే తలుచుకునే దురవస్థ
ఇలా సంప్రాప్తించడమెందుకని?
ఇల్లూ ఒడలూ తడవని నగర వాసులుంటే వచ్చి
నన్ను మనసారా ప్రార్ధించమని
నువ్వలా భీష్మించుకుంటే ఎలా?
కులాలుమతాలకతీతంగా అందరం ఒక్కటిగా
ఘూర్ణిల్లుతున్నాంకనబడడంలేదా! ప్రభూ!!
అతివృష్టినికాదుసుమా!! నీ దయాదృష్టిని
మాపై నిరంతరం ప్రసరించే సమయం ఆసన్నమైంది
ఆపన్నులను అనాధలుగా మార్చకుండా
నీ వు అక్కునజేర్చుకునే సమయం ఆసన్నమైంది.
అన్నలూ తమ్ముళ్ళూ అందరం అస్రుధారలను
వర్షించడం మానేద్దాం!! ఆజలకణాలూ
ఈ వరద వుధృతినిపెంచుతాయేమొనని నా భయం.
అందుకే ఏడవకండేడవకండి,మీగుండెల్లొ గూడుకట్తుకున్న
భయాందోళలను పారద్రొలేప్రక్రియలో పూర్తి సమయాన్ని
వెచ్చించండి...మీకన్నా అధోజగత్తులో వుంటూ
చేసేదేమీలేక గుండెను చిక్కబట్టుకుని ఈ దుర్భర పరిస్థితులు
చక్కబడాలని విశ్వంతోగొంతుకలిపిమరో మంచి మహా ప్రథానంకోసం, తెరిపినిచ్చే ఆకాశంలోని తెలిమబ్బులుకమ్ముకుని
విచ్చుకున్న పూలలా మనుషులంతా ఈ భువన భవనాన్ని
మెచ్చుకునేలా ,నొచ్చుకోవడం మానేలా ఉండాలని
ఆ విశాలహృదయుడైన మానవాతీత శక్తిని అందరూ
ఏకకంఠంతో ప్రార్ధిస్తూ మూర్ఛనలు పోదాం అందరం చేయీ చేయీ
కలిపి ఈ విపత్తును ధైర్యంగా గుండెనిబ్బరంతో ఎదుర్కొందాం!!
గుడిగోపురపుటెత్తునుంచి
వినబడుతున్న భక్తిగీతాలు
అంతరాంతరాల్లోని కలుషితమైన
శబ్దతరంగాలను అచేతనంగావిస్తూ.

------------------------
కలుషి తమైన మెదళ్ళ కుదుళ్ళలో
నిరంతరం ప్రవహించే వ్యర్ధజలాలనేనా
అసహనమని అంటూ   అంతా నేడు కళవళ పడుతున్నారు?

-----------------------------
ధరణీమతల్లి హృదయకుహరాల్లో
పడుతున్న గాయలవేనా
ఉగ్రవాద ధోరణులననుసరించే
ఉన్మత్త పిశాచాల కార్యకలాపాల
క్షతగాత్రాలై క్షోభిస్తున్నవి?

===================================
రాత్రిని నిద్రబుచ్చుదామని
ఎన్నెన్నో కలలుగన్నాను
అదేమో నన్ను నిద్రబుచ్చి
చల్లగా జారుకుంది.

పగలంతా కలలు కనకూడదని
దీక్షగా మేలుకున్నాను.
రాత్రంతా నిద్రలేమిగదా
ఒళ్ళుతెలియకుండా పడి  నిద్రపోయాను.

కలకూ వాస్తవానికీ ఇంత అంతరముందా
అని ఆశ్చర్యపోతూ మరుక్షణం నేలకొరిగాను.
==============================

Tuesday, December 1, 2015

దినం తెలవారుతూండగా
దినకరుని మయూఖాలు
అడ్దుపడుతూన్నా  పొగ మంచు దుప్పటిలోంచి
తొంగిచూస్తున్న పల్లె తల్లి.
ఎదురుగా నిలువెత్తున నిలబడిన
తాళ వృంతాలను గుర్తుగా మనసులో ముద్రించుకుంటూ
చిరువాహనాన్ని ఆరోగ్యప్రదాయినిగా
భావించి అడుగులను ముందుకు పడేలా
 నడిపిస్తూన్న తీరు అసమానం, అద్వితీయం.
ప్రభాతాన పల్లెతల్లికి అరుణారుణ తిలకాన్ని
దిద్దాలన్న తలంపుతో సిద్ధమవుతున్న సూర్య భగవానుడు.

దూరంగా గుడి గోపురంలోంచి శ్రవణపేయంగా వినబడుతున్న
సుప్రభాత శ్లోక పరంపరలు. ఇంకా భక్తి ప్రపత్తులకు మేమే
సోదాహరణమనుకుంటూ మురిసి ముక్కలయిపోతున్న ప్రభాతసుందరి.

====================================
మృత్యువుతోనాకు సుదీర్ఘమైన
 పరిచయముందన్న మాట మాత్రం వాస్తవం.
మొదటిసారిపరిచమయ మయినప్పుడే
మొండితనాన్ని కానుకగా ఇచ్చి వెళ్ళింది.
ఆతర్వాత అదే సన్నిహితంగా దరిజేరి
అసహనానికిక తిలోదకాలివ్వడం మేలని
ఒక ఉచిత సలహా పారేసి వెళ్ళింది.
అరవయ్యేళ్లక్రిందట ప్రసవసమయంలో
వైద్యసౌకర్యంలేని మారుమూల పల్లెలో
నెత్తినెట్టుకుని ఊరేగుతూ ఊరంతా ఆవిడ
మహా ఇల్లాలని బ్రతిమాలిన, బామాలిన
పెడచెవినబెట్టి కన్నతల్లిని
దూర దూర తీరాలకు
 ఘోరంగా వెంటబెట్టుని వెళ్ళి
మరీ పలాయనం చిత్తగించింది.
నాలుగు పదులుమాత్రమేనిండిన
అమ్మను  వెంటబెట్టుకెళ్ళి మమ్మల్ను
 అనాధలనుజేసి వదిలేసింది.

పెళ్లయిన కొత్తల్లో ఇంటి గ్గర
విశ్వాసంగా తోకూపుకుంటూ ఇంటిలో
ఒక్కదానిగా మెలగుతూ ఉండిపోయిన రాజును
నిర్దాక్షిణ్యంగా వెంటేసుకుని వెళ్ళిపోయింది.
అల్లారుముద్దుగా పెరుగుతూ
పరమాత్ముడు మాకందించిన
ప్రేమఫలాన్ని ఆరున్నరేళ్లకే
వైద్యుల నిర్లక్ష్యాన్ని వంకగా బెట్టుకుని
ఏకసంథాగ్రాహియని అందరూ భావిస్తున్న
మాధవిని చంకనె ట్టుకుని   చ ల్లగా  జారుకుంది.


ఆరేళ్లక్రిందట శ్రీరామ న్వమిహడావుడిలో
వుండి ఇంటి ఇల్లాలికివంటింట్లో సాయపడుతున్న
నాను క్షణాల్లో ఇంటిగుమ్మం దాకా వచ్చి
వెంటబె ట్టుకుని   వెళ్ళి గంటలు గడవకుండానే
తిరిగి ఆసుపత్రి   ద్వారా ఇంటికొచ్చి దిగబెట్టి
లెంపలేసుకుంటూ నిష్క్రమించింది.

మూడేళ్ళ క్రిందట ముసిముసినవ్వులునవ్వుతూ
మాటాడుతున్న మాఇంటి మహలక్ష్మిని
గుట్తుచప్పుడుకాకుండా గుండెనొప్పని చెప్పి  మాయ తివాసీపై
కెక్కించి మాయచేసి మరీ మమ్మల్ను మోసంచేసి
దు : ఖ సముద్రంలో ముంచేసి నిర్దాక్షిణ్యంగా వెడలిపోయింది.


ఈ పంచతంత్రపు కధలమధ్య చందమామ
పుస్తకంలోచదివిన భేతాళుడిరూపంలో
ఎప్పుడయినా దిగబడి ఇంటితలుపుతడుతుందో తెలియని
విచికిత్సలో మామధ్య నెలకొ న్నది మిత్రలాభమా ,మిత్ర భేదమా, సంధియా,  విగ్రహమా
తెలుసుకోలేని  తేల్చుకోలేని  సందిగ్ధంలో మృత్యువుతో సహవాసం
ఎంత విషాదాన్ని పంచుతున్నదో అవగ తమయిపోయింది.
---------------------------------------------------

Monday, November 30, 2015

దారంతా మంచుదుప్పటి
నీ కోసం
ప్రయాస పడుతూ
నాలో చెలరేగుతున్న  చలి.
--------------------
చిరుచలి మొదలయింది
నులివెచ్చదనాన్నందించే
నువ్వులేవని ఋజువయింది.
------------------------
అప్పుడప్పుడూ పడుతూన్న తుప్పర
నీకోసం వెదుకుతూ
విసిగివేసారిన  అశ్రు ముఖం
--------------------------
తొందర తొందరగా
విస్తరించే చీకటి
వెలుగు దీపానికి
 నువ్వు రానేరావని
అప్పుడే  తెలిసిపోయిందా?
---------------------------------

Sunday, November 29, 2015

అధ: స్సూచికలు
-------------
ప్రభాత సమయంలో
పురివిచ్చుకుని పరిమళించే
పారిజాతసుమాల్లా,
మధ్యాహ్నానికల్లా
ముకుళితదశనుంచి
వికసిత నయనాలతో
విప్పార్చుకున్నమందారాల్లా
చీకటి దుప్పటికప్పుకొగానే
సురభిళ పరిమళాలతో మత్తెక్కించే
మల్లెపూల సౌరభంలా
మనసును చుట్ట్టేసుకుని
వదలను పొమ్మంటే,
మధురాతి మధురమైన
జ్ఞాపకాలన్నీ
గుండెగొంతుకలోకి చేరి
గుస గుస లాడడం మొదలెట్టి
దినంతెల్లవార్లూ నన్ను
 దిగులుచెంతకు నెట్టే సి
దిగాలుపడి కూర్చుంటున్నాయ్!

దీనికి సబబైన పరిష్కార మార్గమేదో
నువ్వే సూచించాలి ప్రభూ!!మరువకు!!!

ఈ అధస్సూచికలనన్నింటినీ
అందమైన సుమహారంగా
అలంకరించడం మాత్రం
 నీది కానే కాదంటూ
 బుకాయించకు , ప్రభూ!
==========================

Saturday, November 28, 2015

వరవీణా మృదుపాణీ
గురుతరమౌ బాధ్యతలను గొణకొనవమ్మా!
సురుచిరసంపదలెన్నియు
పురిగట్టుచు ఇచ్చినంత  పుణ్యము రాదా?

కోడలా నాపతియె నీకు కొడుకుగాదె
మూడుకాళ్ళతొ నడిచెడు ముసలివగ్గు
అన్నపానాలనిడుటలొ అతిశయముగ
ప్రేమజూపిన చాలును పొంగిపోదు.

వెలుగువు నువ్వవుతావని
వేదనచెందడం మరిచాను
వేదనకు ప్రతిరూపమేనీవై
వెలుగుకే దూరంచేసి మురిసావు.
సహనానికీ అసహనానికీ మధ్యన
సం యుక్తాక్షరమై వెలుగుతావనుకుంటే
సందేహాస్పదమైన వ్యాఖ్యలుజేసి
సమూలంగా సహనాన్ని ద్విక్తాక్షరంగా
శాసించి,  సకృత్తువై మిగిలావు

Friday, November 27, 2015

జవాబులకోసం వెదుకుతున్న ప్రశ్నలు
-------------------------------రావెల.
=========================================

నీళ్ళుజలజలా పారాల్సినచోట
నిప్పులెందుకు కణ కణా మండుతున్నాయ్?
మౌనంగా రోదించగలిగిన మనసు
కేకలతో పెడబొబ్బల్తో కెవ్వుమంటున్నదెందుకని?
సహనానికి మారుపేరుగా చరిత్రకెక్కిన జాతి
అసహనాన్నంతగా ప్రదర్శిస్తున్నదెందుకని?
మరో మహాప్రస్థానంకోసం అడుగుముందుకేయాల్సిన ప్రపంచం
తిరోగమన దిశగా చిత్తగించేందుకు తొందరపడుతున్నదెందుకని?

మూడుయాభైలుపైగా సాగుతుందనుకున్న సాహితీ ప్రస్థానం
మూడుకాళ్ళముదుసలిగా మూలకు జరిగి మౌనరాగాన్నలపించడమెందుకని?

కవితలు రాయగ నేర్చితి
భవితయె బంగారుకాంతిప్రసరింపంగా
కవితలనల్లుటమానితి
భవితయె సోమరులచేత బాధ్యతమరువన్.
ఎవడోయేదో అనగా
కవులందరు యేకమౌచు కవితలు వ్రాయన్
భవదీయుడు వినయముగా
కవితలలో తిట్టలేక  గాఢత బడసెన్.

Thursday, November 26, 2015

ప్రశ్నార్ధకంగా చూసే నీకళ్ళు
నన్ను అపేక్షరహితంగా చూస్తుంటాయెందుకని?
పున్నమినాటి చంద్రుని చూడగానే
 పులకలెత్తి ఎగసిపడే అలలుకూడా
అలా తీక్షణంగా చూసిన దాఖాలేమీ లేవు.
ఎందుకుమరి ఇందుకు పూర్తిగా భిన్నంగా నీ దృక్కులు
నన్ను అలక్ష్య భావంతో అలా సారిస్తూ కొనసాగడం?

ఆద్యంతంగా నా మనసులోని భావాలనన్నింటినీ
వొలిచి మరీ నీ ముందు నగ్నంగా నిలబెట్టాను.
అయినా నేను ఎప్పటికీ అపరచితగానే మిగల్చడం భావ్యమా?
అదేనేను ఒక వజ్రాన్నయివుంటే నీవెంతగా దాన్ని పగల గొట్టినా
ఒక్కోముక్కలోనూ నీ రూపమే నన్ను అలరిస్తూ వుంటావు!!
వాటినన్నింటినీ ఓ దండగా గుచ్చి నీ మెడలో హారంగా మలచి
చిరంతనానందంతో చివురులు తొడుగుతూ వుండే వాడిని.

నేనొక సుమాన్నయివుంటే దాన్ని తరువునుంచి త్రుంచి
నీ జడలో తురిమి సంతసిస్తూ కాలం గడిపే వాడిని.
ఇది వజ్రమూ కాదు, సురభిళ పరిమళసుమమూకను
ఇది సున్నితమైన ఓ హృదయమని గుర్తెరుగు అది చాలు.
దాని అనుపానాలన్నీ నీవెరుగనివా ప్రభూ?

ఈ ప్రణయ సామ్రాజ్యంలో ప్రధితుడవైన మహారాజువు నీవు.
ఈ ఆత్మనుగతమైన ప్రేమను కన్నీటి ప్రవాహాల్లో
కరగించాలని భావించమోకు ప్రభూ!!
సంతాపమైనా, సంతోషమైనా
అవధులు దాటి పోతున్నాయని గ్రహించు.

నీ కత్యంత సన్నీతంగా మెలగడమే జీవితానికి
సాఫల పురస్కారమని గుర్తించు.

[టాగూరు తోటమాలిలోని ఒక కవితకు నా అనువాదం]
=======================================

Wednesday, November 25, 2015

శిశిరంలో ప్రభాతవేళ
ఆవిడేమో నామీసంలోని
పలితకేశాలను క్షుణ్ణంగా
 పరికిస్తూ!!
----------------
శిశిరంలో అసురసంధ్యవేళ
తల్లిదండ్రులిద్దరూ
 మౌనంగా
ఉయ్యాలలూగుతూ!
------------------
కొండవాలుదిగువ నడకలో
సూర్యాస్తమయపు జ్ఞాపకాలు
ప్రతిశ్వాసలోనూ ప్రతిబింబిస్తూ!
---------------------
నాన్నేమో
 నదీగర్భంలో స్నానంచేస్తూ
అపనమ్మకాలను మునకలేయిస్తూ.
---------
రైలు కిటికీ దగ్గర
నా వేలికొసలపైన
భ్రమర విన్యాసం
----------

ఆంగ్లం---- రమేష్ ఆనంద్

==========================

మృత్యువువనే
మౌన విహంగం
మ్రోగిస్తూనే వుంటుంది
మరణ మృదంగాన్ని.

ఆ నాదం
నినాదంకాదని
తెలుసుకోగలిగితే
నీవు మృత్యుంజయుడవే సుమా!!

Monday, November 23, 2015

మూల్యాంకనం
----------------------
పక్షుల కిలకిలారావాలతో
ప్రభాతసుందరి శుభోదయం పలుకుతున్న వేళ
సుమసుగంధపరీమళం, వాతావరణంలోని
మారుతాన్నంతటినీ ఆబగా, ఆక్రమించినవేళ
ప్రవాహపు జలజలలు, వసంతకాలంలోని ఆకుల గలగలలూ
అన్నీ ప్రకృతి పారవశ్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తున్న సమయాన
ధరాతలంలో మానవాళి కంతటికీ వరుమానాలనందిస్తున్న శుభఘడియలలో
ప్రభూ!!!
 నిన్ను యే సద్రూపానికి సారూప్యంగా యెంచుకోను?
స్వచ్చమైన నీ హృదంతరాళాల్లోనించి వెలువడే చిరుదరహాసాలతో పోల్చనా?
పిండారబోసినట్లు నేలంతాపరుచుకున్న శారదరాత్రుల చంద్రికల సొగసు తోనా?
పంటపొలాలగుండా ప్రవహిస్తూ క్షేత్రాలనన్నింటినీ సారవంతం చేస్తున్న జల కళలతోనా?

మలయానిలాలందించే అధరామృతాన్ని స్వీకరిస్తూ తలలూపే చివురు జొంపాలతోనా?
నాప్రేమ విశ్వజనీనమైనదైనా జీవనరంగస్థలంపై నెమలిలా నడయాడే నృత్యరీతిని గమనించు
జీవనగమనంలోని నాలుగుదశాల్లోనూ  నిత్యనూతనంగా శోభాయమానంగా విరాజిల్లుతున్న తీరును  దర్శించు  శైశవంలోని చిందులాటలతూనూ
యవ్వనంలోని కేరింతల సయ్యటలతోనూ  ---వార్ధక్యంగీసే ముదిమిరేఖలతోనూ
పరవళ్ళు తొక్కుతూ ప్రవహించే రక్తచాలనంతోనూ
ఎల్లలెరుగక ఊటలా వూరే సందేహాలతో సంశయాలతో  సతమతమయే
అవి కలిగించే సంతోష సంతాపాల మధ్య పడి నలుగుతున్న జీవన శైలిని
విజయవంతంగా తీర్చిదిద్దుతూ జీవితపు సరంభాలను ప్రేమతో మిళితంచేసుకుంటూ
మూల్యాంకనంచేసుకునేదిశగా జీవనగమ్యాన్ని
 రసమయంగా తీర్చిదిద్దుకుంటున్నాను
*************************************

Sunday, November 22, 2015

గండు  కోయిలల గుంపు నవ గీతార్ణవంతో

గుండె గొంతుకలో గుస గుస లాడుతూన్న వేళ.
హేమంతం విసురుగా వీ చే చలిగాలుల చిత్తడికి
మనసు తడియారిన పెదవులతో
పాహి పాహి యంటున్న దేలనో ప్రభూ?
శిశిర ఝంఝలో చిందర వందరగా ఆకులు
క్రిందకు రాలుతున్నంత వేగంగా
ఆశలు నేలకు రాలి నిశ్శబ్దాన్ని నిలువునా
దహింపజేయవెందుకని?
శారదరాత్రులసన్నిధానంకోసమేనా
ఈ చిత్త చాంచల్యం చైతన్యాన్ని నిర్వీర్యం
చేసే దిశలో కృతకృత్యంకావాలనేందుకేనా

ఇలా  తహ తహ లాడడం?
అంతటా వాతావరణం  ఎందుకో  మరి
 పరి పరి విధముల  వింతగాతోచనోపు?
 నాకు ఈ ప్రకృతినర్తనమంతా
అస్తవ్యస్తంగా తోస్తున్నది
అందువలననే  ప్రభూ నీ మ్రోల ఈ విన్నపాల సుమ మాల!






Saturday, November 21, 2015

ఒకటా .రెండా .మూడా
రోకటి   తలపోట్లు నేడురోదించుటకా ?
ఒకటైపోదము !! రండొకొ
తకరారుల వుగ్రవాది తాటొలుచుటకై !!
ఒకడు అవునంటాడు
మరొకడే ముమ్మాటికీ కానే కాదంటాడు
ఇద్దరూ కలిసి మౌనంగావున్న వాడిని
ఉతికి ఆరేస్తారు! ఎంతతెల్లదనం ఎంతటి శ్వేత వర్ణం
అంటూ అందరూ జబ్బలుచరుచుకుంటూ చిత్తగించిపోతారు~~
ఇదేనవోదయం మహోదయం
అంటూ ఎగిరెగిరిపోతారు యువతరం.

Friday, November 20, 2015

ఓరిమియంత నశించెను
కూరిమి లేకున్న మనము కూళల లెక్కే
భారమె  యుగ్రుల చర్యలు
నేరమెగా మిన్న కుంట నేస్తమ వినుమా!

Thursday, November 19, 2015

వంటినిండా వస్త్రం కప్పుకున్న వసంతంలానీవు నాలో ప్రవేశించి
నాలో ఆశలను అందంగా చిగురింపజేసావు
చైత్రమాసమంతటా నాలో చైతన్య ధారలను
పొంగి ప్రవహించేలా శ్రద్ధ వహించావు.
వైశాఖం తొలిదశలోనే వీచిన వడగాలుల వీవనల్లొ వుడికే
గ్రీష్మ తాపం నుంచి నన్ను గణనీయమౌ తెలివితో తప్పించావు.
అనురాగం అనుభూతుల జడివానల్లో నన్ను అమృతాభిషేకంలో
తడిపి ముద్దను జేసి తన్మయత్వంలో ముంచెత్తి వేసావు.
హేమంతపు చలిగాలుల తీవ్రతనుంచి నన్ను ఉన్నిశాలువలాచుట్టేసి
నులివెచ్చని అనుభవాలతో నన్ను న్యూనతా భావాలనుంచి తప్పించావు.


శారదరాత్రులలో రసజ్ఞత ఇంపారగా శృంగార శేముషీఖనిగా తీర్చిదిద్దావు.

శిశిరఋతువు సమీపించగానే నన్ను ఒంటరితనపు చీకట్లపాల్జేసి
నేచేరరానిలోకాలకు చెప్పా పెట్టకుండా కనుమరుగై కన్నీటి సంద్రాన్ని కానుకా ఇచ్చి తరలిపోయావు,ఇదెక్కడిన్యాయమని
ఎవరినడిగితే సరయిన సమాధానం వస్తుందో తెలుసుకోలేక ఇలా
ప్రవాసంలో బహుదూరపు బాటసారిగా మిగిలిపోయి వగచడమే తీరై
వ్యధార్త హృదయ వాసిగా మిగిలినలిగిపోతున్నాను.
=============================================





ప్యారిస్ నగరమా !! నన్ను క్షమించు!
ఒక్క అశ్రువునైనా కార్చలేని నా
అసమర్ధతకు మనసారా మన్నించు.
విశాల విశ్వంలో ఎక్కడ విధ్వంసం
జరిగినా నీ సౌందర్య లాలసనే
సాగరమధనంలో మునిగి
మునకలేస్తూ పోయావు.

ఓకన్నీటిచుక్కనయినా రాల్చలేకుండా
మిన్నకుండా మిగిలిపోయావు!
మా బాంబేలో బాంబులతో దాడిజరిగితే
బాబోయ్ అని నీ నోటినుండి ఒక్కకేకయినా వినబడక

మేమంతా విస్తు పోయేలా చేసావ్
మేమూ మనుషులమేనన్న మాటనే మరిచావు.
ప్రపంచమంతా ఏకమైనా పంచుకోలేని పరితాపమేనీది.
మనుషులంతా ఒక్కుదుటున గుంపులు గుంపులుగా మూగినా
చల్లార్చడానికి వీలుకాని దు:ఖాగ్నియేనీది కాదనలేం!
ఎక్కడ యేమూలనవున్నా మనుషులంతా ఒక్కటేనన్న మాటను మాత్రం మరువబోకు..
అప్పటిదాకా నీ అందమైన నగరానికి
నరమేధం సందర్భంగా నా సానుతాపాన్ని ప్రకటించనందుకు
నన్ను మనసా వాచా కర్మణా మన్నించు అందాల సుందరనగరమా!!
===============================================

Wednesday, November 18, 2015

పంచదారలో అద్దిన వ్రేళ్ళతో
కీ బోర్డు పైన అక్షరాలను
చిత్రించి వుంటావు అందుకేనేమో
అదంతా పోతన గారి సీస పద్యంలా
మందారమకరందమై నన్ను
వలవేసి
శృంఖలాబద్ధను చేసిo ది.

శృంగారరస గంగాధరుడైన
శ్రీనాధునిపద్యాలతో నెయ్యంచేసివుంటావు
అందుకే అక్షరాలన్నింటా ఆ రసరాజం రసగుళికల్లా
నన్ను వ్యామోహపెట్టి వశంచేసుకుని బంధించాయి.

 తిక్కనగారి రాజకీయ చతురతను పసిగట్టి
నా వారితో నయముగ రాయబారం నెరపివుంటావు
బృందావనంలో రాసలీలల్లో  అలసి సొలసిన రాధికలా
నీ వొడిలోకి వాలిపోయి మనసున మల్లెల మాలలూగించుకుంటూ
నిద్రలేని రాత్రులను  గడుపుతూ
మనోహరమైన నీ రూపురేఖలకు పరవశనై నీ పేరునే తలుస్తూ
మోహనవంశిలా ముగ్ధత్వాన్ని సంతరించుకుని సంబరపడిపోయాను.

ఇప్పుడిక చెవులదగ్గర డప్పుల్లా మ్రోగే ఇప్పటి సినీగీతాలతో
నన్నుమాత్రం భయపెట్టాలని చూడకుసుమా!! పలాయనం చిత్తగించి
ప్రవాసంలోకి ఊర్వశిలా జారిపోయి దిగిరాను దిగిరాను భువికి అంటూ
మొరాయిస్తూ మొండికేస్తానని ముమ్మాటికీ నీకు హెచ్చరికగా చెప్తున్నాను.
==================================================

Tuesday, November 17, 2015

సరస్సు అంచున
సొగసులొలకబోస్తూ
సుడులు తిరుగుతూన్న
వాసంత సమీరం.
-----------------
దిస మొలతో
దిష్టిబొమ్మలా
 నిలబడిన చెట్టు
శిశిరానికది
 స్వాగత ద్వారమా?
--------------------------------------
పొగమంచునే
దుప్పటిగా కప్పుకుని
నిద్రలోజోగుతున్న
వీధి బాలలు.
-----------------------
ఆంతరంగికంగా గానీ,
బాహిరకంగా గానీ
అంతటా ముడతలముఖమే నాకు
శిశిరానికి చోటు చిక్కింది కదా!!
-----------------------------
తొందర తొందరగా
విస్తరిస్తున్న తిమిర సంధ్య.
పిల్లలంతా బుడి బుడి
నడకలతో గృహోన్ముఖం.

--------------------------
ఆవిడ వదిలిన వాటినన్నింటినీ
గట్టిగా పట్టుకుని వదలనంటున్న
శీతాకాలపు  శశిస్వరూపం.
--------------

ఉదయాన మెలుకువతోనే
రుద్రరూపంలో సాక్షాత్కరించే
సాక్షీ భూతుడుగా భానుడు.

దినపత్రికలలో రక్తాక్షరాలతో
గుమ్మం ముందుకు చేరుకున్న వేళ అది.
దృశ్య, శ్రవణ మాధ్యమాల్లో
ఎడతెగని ఏరులా పారే
 నిరంతరవార్తా ప్రసారంలో
తెగిపడిన శరీరాల
చాయా చిత్రాల సారణులు.
ఎదురుగా ముసుగుతో కప్పబడిన
 ముమ్మూర్తుల ముష్కరుల
 క్రూరoగా కుటిల మూర్తులు.
దినంతెల్లవారితే దిగ్గుళ్ళ దైనందినాలు.
ఇలాతలంపై ఇక ప్రశాంతతకు
చోటెక్కడ  మిత్రమా?
==============================

Sunday, November 15, 2015

సాగరమేఖలలను చుట్టిపారేస్తూ
తరూ సమూహంపైన
గుంపులు గుంపులుగా
పరుగెట్టే మబ్బులకన్నా
వడివడిగా ఉరుకులుబెట్టే
లోహవిహంగంలో తీరిగ్గా కూర్చుని

కోట్లవిలువజేసేఆకాశహర్మ్యాలూ
వారిసిరిసంపదలు ప్రదర్శితమయే
సిగసుచూడతరమా? అంటూ హొయలొలొకించే
వాహనసముదాయమతా బారులుతీరి
నడకలో అందాలసుందరాంగుల్లా పిల్లినడకలు
నడిచే కన్నెపిల్లలా సాక్షాత్కరించే వన్నీ
చిట్టిపొట్టి చీమల్లా దర్శనభాగ్యంకలిగించే
దృశ్యమాధ్యమంలో
గవాక్షంకుండా వాటి వాటి
గమనాలను  వీక్షిస్తూ
చేసివచ్చినప్రయాణాన్ని
ఎలా వర్ణించినా అలేఖ్యమే అనిపించడం
అపురూపమైనదే కదా!!
[పడులసార్లు ఇలా ప్రయాణాలుసాగించినా ఇవాళ చేసిన
ఈ గంటన్నర ప్రయాణం మనోహరమై నిలిచిపోయింది.]

Thursday, November 12, 2015

ఇప్పటిదాకా ప్రేమించడం చాలు !! ఇక్కడనుంచీ
ద్వేషించే అవసరమూ ఆసన్నమైనట్లుంది.
ప్రేమ ప్రేమ అంటు ఎన్నెన్ని వంచనలకు
 గురయిందో కదా ఈజగత్తు!

కాష్టంలా కాలిపోయిన మనస్సులెన్నో
లెక్కించి చెప్పగల గణాంకులున్నారా అని?

ప్రేమపేరుతో మోసపోయి జీవితాలను నడిమయానే
అర్ధాంతరంగా ముగించుకున్న కన్యామణులెందరో

వలచిన వాడు కొన్నాళ్లు సంసారంచేసి
ప్రక్కింటి వనిత మోజులోనో ఎదురింటి
 వెంకాయమ్మ చూపులకో కుమ్ములోపెట్టిన
వంకాయలా కుత కుతా   ఉడికిపోయి
ఏడడుగులు వేసి అగ్ని సాక్షిగా
ఆదుకుంటానంటూ మంత్రాలసాక్షిగా ఒప్పుకున్నవాడు
నిర్దాక్షిణ్యంగా  వదిలెస్తే  పుట్టిన సంతానంతో
ఎలా వేగాలోతెలియక వీధికెక్కిన ఇల్లాండ్రు గుర్తుకొచ్చి
విషణ్ణ వదనమే దిక్కయిపోయినప్పుడు ఇంకెందుకు
ప్రేమ అన్న పదాన్ని ఆదరించి ఆదుకోవాలో అర్ధం కాదునాకు.
అందుకే ఋజుమార్గానికి వారు వచ్చేదాకా
ఇక ప్రేమ అన్నపదాన్నే త్యజించాలని వంచకులను ఓగాడిలో
పడేసి ద్వేషించడం వల్ల సంప్రాప్తించే క్షోభను వారికవగతమయేలా
 ఇకపైన నడుచుకోవడం తధ్యమనే నా విన్నపం.
============================================
అమాయకంగా అలానేవుండిపోదలిస్తే
నీ భావప్రకటనకు ఆస్కారం శూన్యం.
క్రోధాతప్త హృదయం క్రింద
అదంతా కూరుకుపోతూ  వుంటుంది.


నీ అమాయకత్వం వాటున అవతలివాడు
నిన్ను ఆసాంతందోచుకునే వీలుంటుంది జాగ్రత్త!

అలాగే మిత్రులను ప్రేమాస్పదులను ఎంచుకోవడంలో
శ్రద్ధాసక్తులను కలిగి ప్రవర్తించు,

వారు నిన్ను వెన్నుపోటులను పొడిచే ప్రమాదం
అతి సన్నిహితంగా పొంచి వుండొచ్చు జాగ్రత్త సుమా!!

[ఓ ఆంగ్లకవితను చదివిన నేపధ్యంలో]

కాలం అంచులచెంత
అంతా నవనవోన్మేషమే
నీవు నిష్క్రమించాక
నాలో మిగిలిన ఏకాంతం
మాత్రం బాధిస్తుంది.
-----------------------
పండుగ వాతావరణం
వీధి బాలుడు
సగం వెలిగి ఆరిపోయిన
మతాబును మళ్ళీ వెలిగించిన
అతడి ముఖ కవళికల్లో
--------------
నక్షత్ర కాంతిలో
మెరుస్తూన్న ఆకాశం
చందమామకధనింకా
కొనసాగించనా?
---------------------
శీతాకాలంలో
నులివెచ్చని సంతోషం
కొత్తగా తండ్రినయానన్న
ఆత్మానందంలో
===============
అన్ని ప్రయాణాలూ
ఎలా చేయగలిగానో
ఈ పడవమునకలో
-------------------
ఆంగ్లం-రమేష్ ఆనంద్.

Wednesday, November 11, 2015

వైదుష్యం
--------------రావెల
-----------------------
కొన్ని వర్ణ  చిత్రాలాలను
అందంగా తీర్చి దిద్దడం
చెవులకు సోకనటువంటి
కొన్ని కధలను అందంగా అల్లడం
కొన్ని మధుర క్షణాలను
మనోహరంగా కాలయవనికపైకి
ముద్రించి  మురిపింపజేయడం
మనసును పట్టిపీడించే
 కొన్ని అనుమాన భూతాలను
అంతమొందించగలగడం.

జీవితంలోనుంచి కొన్ని ఉత్కంఠావహమైన
సందర్భాలను సంపుటీకరించడం
చిన్ని చిన్ని చుక్కలను కలుపుతూ
సరళ రేఖలుగా కూర్పు చేయగలగడం
కొన్ని పదప్రహేళికల్లో సులువుగా చిక్కని
వాటిని ఆధారాలను ఆలోచించి ఆలోచించి
 ఎట్టకే లకు గట్టెక్కిoచి హాయిగా గాలినిపీల్చడం

మనసుల్లో ఇట్టే సులువుగా మార్చగలిగిన
మబ్బుల రంగులను మనోఫలకాలపైన చిత్రించడం
దాని కన్నా అందంగా కాగితాలపై కలంతో చెక్కడం
ఇవన్నీ సమన్వమ్యం  చేయగల మేధ కవులకే
అక్షరాలా వుందని ఋజువు పరచడం
ఒక్క సాహితీ ప్రక్రియలే సాధ్యమని గుర్తెరిగి మసలుకోవడం
వైదగ్ధితోకూడిన వైదుష్యం కాక మరేమిటంటారు?

Tuesday, November 10, 2015

ఎగసాయం-----------రావెల పురుషోత్తమరావు.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
ఊరు ఊరంతా బందెల దొడ్డిగా మారింది
మృత్యు గహ్వరానికీ దీనికే భలేగా సామ్యం కుదిరింది.
తెల్లబంగారమని పండిస్తేతెల్లటి వస్త్రమై మనిషిని కప్పేసింది.
మిర్చి బాగుందనుకుంటేఆ దిగుబడి తగ్గిపోయిఘాటుగా గుండెకు తగిలింది.
వరిపంట గదాని నారునాటి నీరుపోస్తే
పొ ట్ట కొచ్చిన కంకులను  మిడతలుమేతగా  నమిలేసాయి.
చెరకు తీపిని తలచుకుని ఎకరాలకు ఎకరాలను సాగుచేస్తే
అదికాస్తా చేదువిషమై కుటుంబాన్ని రోడ్డున  పడేసింది.

భీమా వస్తుందని కిస్తీలునెలనెలా కడితే
సొమ్ములుకాస్తా స్వాహా చేయబడింది.
అ మ్మాయి   పెళ్ళి,  అబ్బాయి చదువు ఇప్పుడిలా ప్రశ్నార్ధకమై మిగి లాయి .
ఆశించిన పురుగును చంపలేని క్రిమి సం హారక మందు
మనుషులను చంపడంలో మొదటిస్థానానికెదిగింది.
పొలం గట్లమీద పిట్టల్లా రాలిపడుతున్న కృషీవలుర
శవాగారం       రాజకీయానికి రాబందులా సహకరించింది.

చేతగాని నేతల వాగ్దానాలకొలిమిలో
రైతాంగం బ్రదుకు మాడి మసై
 బూడిదగా చివరకు మిగిలింది.

వ్యవసాయం ఆధునికంగా వ్యధార్త జీవితపు
యదార్ధ దృశ్యమై  హృదయమంతటినీ కలచివేసింది.
===================================
దీపం ముట్టించు తాతా!!!
====================
దీపం ముట్టించు తాతా
దీపం ముట్టించు.
కరుడుగడుతున్న గుండెల్లో
కసాయితనం కనుమరుగయేలా!!
కరుణరసాన్ని సేవించి
ప్రమిదల్లో అది ప్రేమజ్యోతిలా
అఖండంగా వెలిగే రీతిగా
దీపం ముట్టించు.
ఆడతనాన్ని అన్ని వేళలా
అవమాన పరిచేలా ప్రవర్తించే
మూర్ఖ మనసుల్లో చీకట్లు చెదరిపోయి
వెలుగు విస్తారంగా కుదురుకునేలా
సౌశీల్య దీపాన్ని వెలిగించు.
ఆరుగాలలాలపాటూ చెమటోడ్చి
అధికాధికంగా శ్రమించి
కల్తీ మందులతోనూ
వట్టిపోయిన విత్తనాలతోనూ
పూర్తిగా వంచించబడి దిక్కుతోచక
దైన్యంగాపొలం గట్లవెంట పిచ్చివాడిలా
పరిభ్రమించే రైతన్నల సమూహంలో
ధైర్య సాహసాలను నింపి
విశాల హృదయంతో జీవించగల
నేర్పును నిండుగా నింపుతూ
విషాదాన్ని వెన్వెంటనే పారద్రోలగల
వికాసజ్యోతిని వెలిగించి వడి వడిగా సహకరించు.
కుటుంబ కలహాల్లోకూరుకుపోయి
దుష్ట దర్శనాల్లో ప్రదర్శితమయే
ముష్టి ధారావాహికల ప్రవాహంలో
విచక్షణా జ్ఞానాన్ని కోల్పోతున్న
గృహలక్ష్ములందరికీ" గుండె గుండెకూ
దీపకరండం" వెలుగుతూ,అనునిత్యం ధీరత్వాన్ని నింపి
సమకాలీన సమాజంలో తలెత్తుకుని తిరుగుతూ
దౌష్ట్యాన్ని ధైర్యంగా ఎదిరిచగల
తారాజువ్వల్లా ప్రకాశిస్తూ భావికాలంలో
ఋజుమార్గ దర్శనం చేయగల సాహస జ్యోతిని వెలిగించు!!!
-----------------------------------------------------------------
ఎందుకని?
---------------------
మతాబాల  ప్రకాశంతో
విజృంభించవలసిన దీపావళీ
కలుగుల్లోకిదూరి
కలతపెడుతున్నదెందుకని?

తారాజువ్వలా నింగికెగసి
ఆశలనువ్వెత్తుగా నిలపగల
అవకాశాలకు ఆస్కారమివ్వదెందుకని?

చిచ్చుబుడ్లా రెచ్చిపోవలసిన యువత
ఉద్యోకావకాశాలు దొరక్క
ఘూర్ణిల్లుతూ కూర్చోడమెందుకని?


తుస్సుమంటున్న మానవతావిలువలమధ్యన
చెమటోడ్చి చిగురులను సైతం తరువులుగా పెంచి పోషించిన
వృద్ధాప్యం మసిపూవొత్తుల్లా నుసిరాలుస్తూ
నిరాశల సంద్రంలో మునకలేయడమెందుకని?

"హాయిహాయిగా ఆమనిరేయి"లాంటిగీతాలతో
అలరించిన ఆపాత మాధుర్యాలు
అశ్లీలం అసభ్యాల పదాలపోహళింపులతో
నేటి సినీగీతాలు లక్ష్మీ బాబుల్లామారి
చెవులను చిల్లులుపొడిచే శబ్దాలమధ్య
చిరుగులతో  చిరాకుపెట్టడం ఎందుకని?
===========================

అవును, ఇవ్వాళ దీపావళిపండుగ
పొగరెట్ల కవులంతా పొగడ్తలకు
పొంగిపోతూ రెచ్చిపోయేలా కవితలనల్లే
 దీపావళిపండుగ.
మసిబారిన కుటుంబాలను
మనసునిండా ఆదరించెడి కవితలెన్ని?

మకిల బారిన మానవత్వానికి
వెలుగుదివిటీలనందిమి మార్గదర్శనం
చేయగల విజ్ఞాన ఖనులెందరు?

రాజకీయపు విషప్పురుగు
తల్లీ పిల్లలను కసిదీరా
కాల్చుకునేలా చిత్రవధను జేస్తే
ఒక్క అవార్డుగ్రహీతా స్పందించిన
కోశానపోయిన దాఖాలలేం కనబడలేదు.

చీకటి ముసిరిన గృహప్రాంగణాల్లో
వెలుగురేకలు విచ్చుకునేలా
సాయమందించగల
సాహితీ మూర్తులు కావాలి.

తిమిరంతో నిరంతరం సమరం చేయగల
ధీరోదాత్తులు కావాలి నేడు.
గతవైభవాలతో కడుపులునింపగల
స్వార్ధపరులకు స్థాన భ్రంశం చేయగల
సత్తాగలిని శౌర్యం ఇప్పుడు అవసరం తెలుసా?

నన్నంటిపెట్టుకుని గుబాళించే
ఆ రేకలన్నింటినీ ఒక్కొక్కటిగా
వలపు దాహం పేరుతో వొలిచేసావు.
భావగర్భితమైన
నా భాషణలన్నింటినీ
నీ సొంతం చేసుకుని పొంగిపోయావు.
నగ్న తరువులానేను శూన్యావకాశాలతో
నిలబడితే నవ్వులాటగానన్ను
నగుబాట్లపాల్జేసి నిందించావు.
ఇప్పుడేమో నువ్వే నాకు కావాలని
శిలావిగ్రహంలా నిలబడి బ్రతిమాలుతున్నావు.
నిన్నెలా నమ్మాలో అర్ధంగాక మౌనాన్నాశ్రయించి
ముగ్ధలా మూర్తీభవించి మూగనోము పట్టాను.

Monday, November 9, 2015

దీపావళిని మనసులోతలుచుకోగానే
తళుక్కున స్మృతిపధంలో మెరిసేవి
నా బాల్య స్మృతులు.

ఒ నెలరోజులు ముందునుంచే
రోలూ రోకలితో తయారయేవాళ్ళం.
అందులో మందుకూరి రోకలితో మూసి
బండకేసి రోకలివైపు బాదితే
పేలుడు శబ్దం వీధంతటికీ వినిపించేది.

ఆతర్వాత సొంతంగా కాగితంగొట్టాలను చేసి
బొగ్గులు బాగాపిందిచేసిన మసి నoదులోకూరి
సూరేకారం[!] తో కలిపి మసిపూవొత్తులు
 చేసి ఎప్పుడు రాత్రవుతుందా అని ఎదురుచూసి
కొన్ని కొన్నిగా బయటకు తీసి కాలుస్తుండే వాళ్ళం.

ఆతరువాత దం టుపుల్లలతో కాగడాలను తయారుచేసి
 వాటిని   వెలిగించి పరుగెడుతూ ఉంటే మంటలొస్తూ వుండేవి.

ఆతర్వాత చిన్నగా చిచ్చుబుడ్లను[ఖాళీవి కొని] అందులో మందును[సూరేకారం గంధకం కాలిపి కూరి పైన చిన్న తళుకుముక్క అంటించి జాగ్రత్తగా ఎండబెట్తి కాలుస్తూండే వాళ్ళం.
ఆతర్వాత దృష్టి పల్లెలనుంచి పట్నానికి ఎగబాకాక
పట్నం నుంచి నాన్న తెచ్చిన దీపావళి మందులు కాల్చేవాళ్ళం

ఆతర్వాత ఏకంగా బస్తీకే పెద్దచదువులకెళ్ళినా
 ఇంటికెళ్ళే  దీపావళి పండగ జరుపుకునే వాళ్ళం.

ఉద్యోగమొచ్చాక తీరుమారింది. అ న్నీ     కొన్న సరుకులేగాని
తయారుచేయడం అన్న మాటే మరుగున పడిపోయింది.
ఇప్పుడువిదేశాంలోకడుగుపెట్టాక నియమనిబంధను అధికంగాన
యే గుడికొ వెళ్ళి అక్కడ జరిగే సంబరాలను చూస్తూ సంతసించడం
అలవాటయిపోయింది.అందుకేగదా నన్నయ్యగారు గతకాలము మేలని వక్కాణించడం.

ఒంటరితనానికి
 అంకితమైన వాడిని నేను.
తుంటరి కుటుంబకధలతో
నన్ను ఊరించే ప్రయత్నాన్ని
ఇకనుంచీ విరమించడం మంచిది.

అనాదిగా అంకితభావంతో
బ్రదుకునీడుస్తున్న ప్రాణిని నేను
ముద్రారాక్షసాల చెరసాలలో
నన్ను బంధించాలని యోచించడం మానండి.

ఆస్తికమో నాస్తికమో ఏదో ఒక స్థిరత్వంతో
మనసును సముదాయించుకుంటున్న వాడిని
దుమారాల దుమ్మూ, ధూళులతో
నన్ను మకిలపరచాలని మలినం చే యాలని
ససేమిరా!   ప్రయత్నించి విఫలం కాకండి.


 వసుధేక కుటుంబం మే లనే భావనతో
 శ్వాసిస్తున్న వాడిని
వంటరితనంతో   వేగడమెందుకని?
ప్రశ్నలతో నన్ను దయచేసి వేధించకండి.


=============================

ఎగసాయం-----------రావెల పురుషోత్తమరావు.================================= ఊరు ఊరంతా బందెల దొడ్డిగా మారింది మృత్యు గహ్వరానికీ దీనికే భలేగా సామ్యం కుదిరింది. తెల్లబంగారమని పండిస్తేతెల్లటి వస్త్రమై మనిషిని కప్పేసింది. మిర్చి బాగుందనుకుంటేఆ దిగుబడి తగ్గిపోయిఘాటుగా గుండెకు తగిలింది. వరిపంట గదాని నారునాటి నీరుపోస్తేపొట్తకొచ్చిన కంకులను మిడతలునమిలేసాయి. చెరకు తీపిని తలచుకునిఎకరాలను సాగుచేస్తేఅదికాస్తా చేదువిషమైకుటుంబాన్ని రోడ్డున పడేసింది. భీమా వస్తుందని కిస్తీలుకడితేసొమ్ములుకాస్తా స్వాహా చేయబడింది. అమ్మయి పెళ్ళి అబ్బాయి చదువుఇప్పుడిలా ప్రశ్నార్ధకమై మిగిలింది. ఆశించిన పురుగును చంపలేని సం హారక మందుమనుషులను చంపడంలో మొదటిస్థానానికెదిగింది. పొలం గట్లమీద పిట్టల్లా రాలిపడుతున్న శవాగారంరాజకీయానికి రాబందులా సహకరించింది. చేతగాని నేతల వాగ్దానాలకొలిమిలో
రైతాంగం బ్రదుకు మాడి మసై బూడిదగా చివరకు మిగిలింది. వ్యవసాయం ఆధునికంగా వ్యధార్త జీవితపు యదార్ధ దృశ్యమై హృదయమంతటినీ కలచివేసింది. =============================
ఎక్కడినుండి ఊడిపడిందో ఈ తుఫాను గాలి బీభత్సం
చెట్లన్నీ పండుగరోజుల్లో పీర్లలాగా ఊగిపోతున్నాయ్.
ఉరుములు మెరుపులతో తన ఉనికిని చాటాలని
ఎంతగా ఉబలాట పడుతుందో దీని సిగదరగ
ఇంటికి తిరిగి రావాల్సిన పశువులెంతగా
 మార్గం  మధ్యంలో కంగారు పడుతున్నాయో
మధ్య మధ్యలో ధరిత్రి మాతకు
 శిరసుపైజల్లే శుభాక్షతల్లా
ఒక్కుదుటున నేలమీదకు దుమికి రావాలని
 తొందరపడుతున్న వడగండ్ల వాన.

నవ వధువు చిలకరించే చిరు మందహాసంలా
తొణకక తొలగక కురిసే తొలకరి జల్లుల పులకరింత.
  నిన్నటిదాకా పెనం మీద ఉడికినపదార్ధంలా
 ముటముటలాడుతూ  వరుస చెమట్లతో
 విరామంలేని విసుగును పంచిన  చిరాకుల ఆకాశం
చిరుజల్లుల ఆగమనంతో కొంత కొంతగా శాంతిస్తున్న వైనం.
--------______________________________

Sunday, November 8, 2015

చిరుజల్లులు
------------
బాల్యాన్ని
భారంగా భుజానికెత్తుకుని

ముసురువానలోనడుస్తూన్న నేను
ఇంతబరువును మోయగలనన్న
విశ్వాసం క్రమేపీ పలుచబడుతున్నది.
---------------------------
శీతలీకరించబడ్డ తారలను
ప్రతిబింబిస్తూ
నిశ్చలమైన జలాశయం

ఆమె అమాయకత్వాన్నిఇప్పటికైనా సరిగ్గా
మూల్యాంకనం చేయగలనా?
---------------------------
పర్వతాన్ని
అధిరోహిస్తూ నేను
ఆమె  హేమంతపు శాద్వరిలా
మేఘసందేశానికి
 చేరువగా నన్ను చేర్చాలని తపనపడుతూ.
----------------
అసుర సంధ్యను
 ఆవిష్కరిస్తూ కాకసమూహం
కధాగమనాన్ని ససేమిరా
కొనసాగించాల్సిందేనని
మొరాయిస్తూ   చిన్నపిల్లవాడు
==============
ఎంత వానబరువును
ఆ చిట్టిమేఘం మోయగలదు?
పొంగిపొర్లిప్రవహించే  కుంభవృష్టే
దాని నిరసనకు సాక్షాత్తూ
సోదాహరణమైన  తార్కాణం.
---------------------------
ఆంగ్లమూలం- రమేష్ ఆనంద్ [కవి అనుమతితో]
జాగేలరా--!!
========
నీ ముఖద్వారంవద్ద
ముభావంతో నిలబడియున్నాను
మందస్మిత హృదయారవిందుడవై
లాలనగా నన్ను కరుణించేందుకు
జాగేల ప్రభూ  వెన్నెల కరిగినీరవకముందే
ప్రభాతాన భక్తులసంఖ్యపెరుగుతూ వచ్చి
నీ ముఖద్వారం రాకపోకలకు క్రిక్కిరిసిపోకముందే
తక్షణమే కరుణాంతరంగుడవై
నీ దయార్ద్ర హృదయసౌహార్దతను
 ప్రకటించే వీలుంది స్వ్మీ వెనువెంటనే
 భీరుడను నన్ను దరిజేర్చుకునేందుకు ధీరుడవుగదా! బిరాన

రా కదలిరా-- నీమ్రోల విన్నపాల సుమమాలను చేతపట్టి
ఆశగా ఎదురుచూస్తున్నాను జాగేలరా ప్రభూ! రా కదలిరా!!
====================================

Saturday, November 7, 2015

గజి  బిజి
====================

పదబంధ ప్రహేళికలో
ఆధారం అంతుబట్టినా
అందుకోలేని అసలుసిసలు
 పదంకోసం అనవరతం
వెదుకుతున్న మెదడుకు
 మేత లాగానే గదా
నువ్వు నాకు నిరంతరం
అందుబాటులోలేని
అంతుకూడా చిక్కని
ద్రాక్షవౌతుంటావు
==================
ప్రేమను నిర్వచించమని ప్రశ్నిస్తే
ప్రతివాడూ జవాబులకోసం తడబడటం ఖాయం.
'అనుభూతి'ప్రధానమైనదని ఒకడు వాక్రుచ్చితే
"అనుభవేకవేద్యమని" పలాయనమంత్రం పఠించేదింకొకడు.

రెండుహృదయాలమేలుకలయికని బల్ల గుద్ది చెప్పడమేగాని
మేలయిన హృదయముందా? అని తనను తాను ప్రశ్నించుకునేవాడు అరుదు.

నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాననగానే పార్కులవెంటపరుగెట్టే
ప్రతి గుండే ప్రేమకు ప్రతిరూపం కానేరదు.

నిన్ను నీవు సదా,సర్వదా,సర్వధా ప్రేమించడం ప్రారంభిస్తే
శిశిరతరువులా ఎన్నో గూడుకట్టుకున్న నీ భావాలు నేలకు రాలిపడి
నీవైపు ఎకసక్కేలాడుతూ నవ్వుతాలుగా నిన్ను ఆటలుపట్టిస్తాయి.
ప్రేమ అమూల్యమైనదని వెలకట్టలేని వజ్ర తుల్యమని నిఘంట్వార్ధాలకందని
నికషోపలమనీ,  మృదుభాషణల ముత్యాలసరమనీ  ఇట్టే అవగతమౌతుంది.
=======================================================

Friday, November 6, 2015

వసంతంలా నా హృదయ ప్రవేశంజేసి
నాలుగు దశాబ్దాలపాటు నన్ను నన్నుగా నిలబెట్టి
నిండు హృదయంతో ఇంటినంతా సలక్షణంగా నడిపించి
నువ్వు మిగిల్చిన సౌహార్ద పరిమళవీచికలే
 ఇప్పటికీ నా నాసికాపుటాలచెంత నర్తిస్తూ
 ఆనందాన్ని కోల్పోకుండా
నన్ను నిరంతరం అలరిస్తూ,
సన్మార్గ గామిగా నన్ను నువ్వు
 తీర్చి దిద్దినక్షణాలింకా నాలో
సుడులు తిరుగుతూ సంయమనం వైపు
నడిపిస్తూనే,  నన్ను కన్నీటి కడలులలో
కరగి నీరవకుండా దృశ్యమానంగా నన్ను మిగిల్చి
కాపాడుతున్నాయని గుర్తు చేసుకోవడం
గొప్పవిషయమేనని
ఇప్పటికీ నా ప్రగాఢ విశ్వాసం.
==========================

నీ సాహితీ సుగతపు  స్వగతం ఓ కవయిత్రిని
నీ వలపు దారిలో పయనించేలాచేసింది.
ఆమె అందాన్ని ఆనందంగా అబివర్ణిద్దామని
కందాన్ని ప్రేమగా ఎంచుకుంటే
కలం కదలను పొమ్మని భీష్మించుకు కూర్చుంది.

ఆమెతో అనతికాలంలో యేర్పడిన చనువును
చక్కగా చంపకమాలతో చెప్దామని మొదలెడితే
యతిప్రాసల నడుమ ఊపిరాడక కొట్టుమిట్టాడుతూ
ఉత్పలమాలవైపు ఉరుకులుబెట్టడం మొదలెట్టింది.

నీ సహితీ సుగతమైన పరిచయం
నిన్ను ఓ కవయిత్రిని ప్రేమించేలాపురిగొల్పింది.

మనసైనరీతిలో మత్తేభంవైపు అడుగులువేద్దామనుకుంటే
అవి శార్దూలపు నడకతో భయపెట్టడం మొదలెట్టింది.

నానీలు, రెక్కలు మరింకే ప్రక్రియ యైనాసరే
నాసరసుకు సరితూగలేవని కరాఖండీగా
చెప్పేసి కిమ్మిన్నాస్తిగా మూతిముడుచుకు కూర్చుంది.

పోనీ రుబాయీలతోనో,  గజళ్ళతోనో
ప్రస్థానం సాగిద్దామనుకుంటే తనరూపురేఖలకనుగుణంగా
పదాలపోహళింపు కుదరక పలాయనం చిత్తగించాయి.

ప్రియా!! నీవూహించిన ప్రతిపదసముచ్చయం
నా భావనకు వ్యతిరేకంగా వ్యవహరించడం
ప్రారంభించి తికమక పెట్టి,  తిట్లనందుకుంటున్నది.

నిన్ను బహుతపనతో అందంగాకూర్చాలన్న ప్రయత్నం మాత్రం
ప్రశ్నార్ధకంగానో ఆశ్చర్యార్ధకంగానో మారి నన్ను
పలయనం చిత్తగించేలాచేసి అప్రతిభుడిణ్ణిచేస్తూంటుంది.
=================================================

Thursday, November 5, 2015

గుప్పెడు మల్లెలను గుప్పిట్లోపెట్టుకుని
గుట్టుగా గడుపుతుందామనుకుంటే
విరబూసిన మల్లెలన్నీ నవ్వుతూ
వివరంగా నా వసతిని చెప్పేసాయ్.

పదిమాటలను మాలగా గుచ్చి
గుండెకదిమి దాచుకుంటే
గుండె లబ్ డబ్లను ఆపేసి
లవ్ లవ్ మంటూ నామనసును విప్పేసాయ్.

వసంతపు వలపువానలో తడిసిముద్దయి
విరగబూసిన పూలచెట్లన్నీ
శిశిరంలో కడుగుపెట్టి దిసమొలతో నిలుచుని
నిలువుదోపిడీకి గురయిన నానిజాయితీని
వివరణాత్మకంగా నిర్వచించడం మొదలెట్టింది.
===============================

Wednesday, November 4, 2015

చేతులు ఒకటినొకటి చాలనం చేసుకున్నాయ్
కనులు కనులను ఆత్మీయంగా కౌగలించుకున్నాయ్.
అలా మొదలయిన మనకలయిక హృదయగత
భావాలను మేదువుగా ఆవిష్కరించుకున్నాయ్.
అది గ్రీష్మర్తువులో చల్లబడిన సాయంసమయం
గోరింటాకు సువాసనలు గాలిలోకెగిరి తిరిగివచ్చి
నాసికాపుటాలచెంత నర్తిస్తున్న శుభముహూర్తం  .

నాపెదవులనంటిపెట్టుకోవాల్సిన వేణువు నేలకు
జారిపడి ముఖం ముడుచుకుని కూర్చున్న ఘడియలు
ఇంకా నీ పూల మాలనుకడుతున్న పనికూడా పూర్తవలేదు.
మనిద్దరిమధ్య పొడసూపిన ప్రణయం సాధారణ
గీతంలా నే సాగుతున్నటువంటి అతిసామాన్యమైన  సందర్భం.
నీ ముఖాన్ని కప్పెట్టిన కాషాయరంగు ముసుగు
నన్ను పూర్తిగా మత్తులోముంచేస్తున్న తరుణమది.
నీవు ధరించిన మల్లె చెండు నాహృదయాన్ని
వశీకరించుకునే మంత్రాన్నేదో జపిస్తున్నట్లనిపిస్తుంది.
అదొక ఇచ్చి పుచ్చుకునేలా, రహస్యాలను పంచుకుంటూ
అనుభూతులనన్నింటినీ వృద్ధిచేసుకుంటున్న సంతోషసమయంకూడా!!

కొద్ది కొద్దిగా చిరుమందహాసాలు,సిగ్గులమొగ్గలు
మరికొన్నెమో తీయని చిలిపి తగాదాలు .
మనంధ్య నడిచేప్రణయం ఒకగీతమంత సులబమైనది.

వర్తమాన్నన్ని అతిక్రమిచనోపని భ్రమలు
అసాధ్యమైందేదోసాధించడంకోసం పడనటువంటి తపన.
ఆ సౌందర్యాన్నికతుక్కుపోలేని చాయాసదృశమైన సందర్భం.
గాఢాంధ కారంలోనయినా తడబడకుండా సాగే ప్రయణం.
మనమధ్య సాగుతున్నప్రణయం కేవలం సర్వసాధారణమేసుమా!!

శూన్యాన్ని అవధరించని మన సంభాషణా చాతుర్యం.
ఆశలకనంతంగా విసరబడి నిస్తబ్ధతకు ఆస్కారమివ్వని కరకమలాలు.

మనం మనసంతోషాలను బాధలబరువుక్రిందా నలిగిపోకుండా
కాపాడుకుంటూ వస్తున్నాంగదా!!

మనంధ్య నడుస్తున్న ప్రణయం కేవలం సాధారణమైనదేనని నా మనవి


[టాగూరు తోటమాలిలోని 16 వకవితకు స్వేచ్ఛానువాదం]


జడ పదార్ధం
=============
ఘనీభవించగలవనుకున్న
క్షణాలన్నీ ద్రవీభూతమై
కరిగి కాలువలవెంట
 పొంగిప్రవహిస్తుంటే
 ఉలకవు పలకవు ఎందుకని?

మనవేననుకున్న సంగతులన్నీ
పరిమితులనతిక్రమించి
 పరాయి చెవుల్లోకి సునాయాసంగా
దూరిపొయి కలతల
 కల్లోలంలా భావిస్తుంటే
నిమ్మకు నీరెత్తినట్లలా
బెల్లంకొట్టిన రాయిలా
నిశ్చలమై స్థిరీకరించిపోయావేం?
ప్రియతమా!! మనమధ్య పొడసూపినది
ప్రేమంటావా?  పొరపొచ్చాలనుకుంటూ
సర్దుకు పొమ్మని ఉచిత సలహా విసిరేస్తావా?
===============================

Tuesday, November 3, 2015

నువ్వు ఎలాగున్నావో అలానే  వచ్చేసెయ్
అక్కడక్కడా తచ్చట్లాడవలసిన పనేంలేదు.
నీ జుట్టు ముడి విడబడినాసరే లేదా
పాపిట చెరిగిపోయినా సరే అలాగే విచ్చేయ్.
జడకు కట్టుకున్న రిబ్బన్లు వదులుగా వున్నాసరే
అదేమీ పట్టిచికోనక్కర్లేదు ఉన్నదానివున్నట్లుగానే వచ్చెయ్.

గడ్డిమీద గబగబా అడుగులువేసుకుంటూ వడి వడిగారా!!

మంచుపొరలు కప్పుకుని నీ కాలి అందేలు సడిచేయలేకపోయినాసరే
నీ పాదాలనటిపెట్తుకుని స్పందించే గజ్జెలు శబ్దంచేయడం మానినాసరే
నీ కంఠహారంలోంచి ముత్యాలు రాలి క్రిందకు జారిపడుతున్నాసరే
నువ్వాటిని వేటినీ లెక్కచేయవలసిన అవసరం లేనేలేదు వేగిరం వచ్చేసెయ్.

గడ్డిమీద అడుగులు వడి వడిగా వేసుకుంటూ గబగబా నడిచిరా!

 మేఘాలన్నీ ఒక్కసారిగా ఆకశాన్ని చుట్టుముట్టినట్లనిపిస్తున్నదా?
కొంగలన్నీ నది  అంచులమీచి పైకెగిరి బారులుగా వస్తున్నాయా?
విసురుగా వీస్తున్న గాలి వీవనలకు బీడుభూముల్లో మిగిలిన మొక్కలు
తలలూపుతూ తడబడపడుతున్న భావననీకేమైనా కలిగిందా?
బ్దిరిపోయిన పశువులు కొష్టాలవైపు పరుగులు పెడుతున్నాయా?
మబ్బులు ముడుచుకు పోతున్న దృశ్యమేమైనా నీ కంటపడిందా?

నీ ఇంట్లో ఇప్పుడు దీపం వెలిగించినా నిలబడదు కొడెక్కడం ఖాయమని గుర్తెరుగు!!

కాటుకతో నీ నేరాలనెందుకు అలంకరించుకోలేదని ఎవరెగుదురుగనుక?
నీ కంటిరెప్పలు వర్షపుమేఘాలకన్న దట్టంగా నల్లబడివున్నాయి.
ఇప్పుడిక నీవు ఇంట్లో దీపం వెలిగించికూడా ప్రయోజనమేమీ వుండదని తెలుసుకో!

మంచుపొరలు కప్పుకుని నీ కాలి అందేలు సడిచేయలేకపోయినాసరే
నీ పాదాలనటిపెట్తుకుని స్పందించే గజ్జెలు శబ్దంచేయడం మానినాసరే
నీ కంఠహారంలోంచి ముత్యాలు రాలి క్రిందకు జారిపడుతున్నాసరే
నువ్వాటిని వేటినీ లెక్కచేయవలసిన అవసరం లేనేలేదు వేగిరం వచ్చేసెయ్.

గడ్డిమీద అడుగులు వడి వడిగా వేసుకుంటూ గబగబా నడిచిరా!

 మేఘాలన్నీ ఒక్కసారిగా ఆకశాన్ని చుట్టుముట్టినట్లనిపిస్తున్నదా?
కొంగలన్నీ నది  అంచులమీచి పైకెగిరి బారులుగా వస్తున్నాయా?
విసురుగా వీస్తున్న గాలి వీవనలకు బీడుభూముల్లో మిగిలిన మొక్కలు
తలలూపుతూ తడబడపడుతున్న భావననీకేమైనా కలిగిందా?
బ్దిరిపోయిన పశువులు కొష్టాలవైపు పరుగులు పెడుతున్నాయా?
మబ్బులు ముడుచుకు పోతున్న దృశ్యమేమైనా నీ కంటపడిందా?

నీ ఇంట్లో ఇప్పుడు దీపం వెలిగించినా నిలబడదు కొడెక్కడం ఖాయమని గుర్తెరుగు!!

కాటుకతో నీ నేరాలనెందుకు అలంకరించుకోలేదని ఎవరెగుదురుగనుక?
నీ కంటిరెప్పలు వర్షపుమేఘాలకన్న దట్టంగా నల్లబడివున్నాయి.
ఇప్పుడిక నీవు ఇంట్లో దీపం వెలిగించికూడా ప్రయోజనమేమీ వుండదని తెలుసుకో!

వున్న పలంగానే నువ్వు యదాతధంగా వచ్చేసెయ్!
పూలమాలనల్లడం ఇంకా పూర్తికాకపోయినా పర్వాలేదు.
నీ చేతినలంకరించిన గొలుసును సరిగ్గా బిగించకపోయినా పర్లేదు.
ఆకాశమంతా దట్టంగా నల్లటి మబ్బులతో నిండిపోయివుంది. ఆలస్యం చేయకు
వడి వడిగా అడుగులేసుకుంటూ గబగబా నా చెంతకు చేరుకో!!

[టాగూరు తోటమాలిలోని 11 వ కవితకు నాతెలుగుసేత]



న్న పలంగానే నువ్వు యదాతధంగా వచ్చేసెయ్!
పూలమాలనల్లడం ఇంకా పూర్తికాకపోయినా పర్వాలేదు.
నీ చేతినలంకరించిన గొలుసును సరిగ్గా బిగించకపోయినా పర్లేదు.
ఆకాశమంతా దట్టంగా నల్లటి మబ్బులతో నిండిపోయివుంది. ఆలస్యం చేయకు
వడి వడిగా అడుగులేసుకుంటూ గబగబా నా చెంతకు చేరుకో!!
--------------------------------------------
[టాగూరు తోటమాలిలోని 11 వ కవితకు నాతెలుగుసేత]




రంగు, రంగ రంగ వైభోగంగా
-------------------రావెల పురుషోత్తమ రావు.

రంగులు మార్చేది రాజకీయమనితెలిసి
ఊసరవెల్లి విస్తు బోయింది.
ఇంద్రధనస్సు ఇబ్బడి ముబ్బడిగా
దు ఖించడం మొదలెట్టింది.

సిగ్గూ శరమూ చిరాకు పడ్తూ
ఖిన్న వదనలై నిష్క్రమించాయి.
----------------------------------------------------------------------
రావెల పురుషోత్తమరావు

Monday, November 2, 2015

దీపం ముట్టించు తాతా

-************
అటు చీకటి  ఇటుచీకటి
 తలెత్తి  యేదిశగాచూసినా
తలవంపులుతెచ్చే చీకటి
దీపం ముట్టించు తాతా
దీపం ముట్టించు

అనినీతి భారతాన అంతటా
అంధకారమే రాజ్యమేలుతుంది
తిమిరంతో సమరం
దీర్ఘకాలంగా  జరుగుతున్నది

విజయం
 జనం వైపే ఉండాలని
అఖండ జనావళి
అభిలషిస్తున్నది

ఈ చీకటి తెరలు తొలగిపోవాలనీ
వెలుగు రేకలు
 వెన్వెంటనే విచ్చుకోవాలనీ
ప్రతిహృదయం ఆశిస్తున్నది
ప్రతిగుండె   ఘోషిస్తున్నది

దీపం ముట్టించు తాతా
దీపం ముట్టించు
 తిమిరంతో  అలుపెరుగని
సంగ్రామానికి
సమర శంఖం పూరించు.

అప్పుడు ద్వాపరయుగంలో
ఒక్కడే
నరకాసురుడు
ఇప్పుడీకలియుగంలో
అడుగ డుగుకూ
 నరకాసుర సంతతే సుమా
అలజడినిసృస్టించి
ఆందోళను
ఊపిరిగామలచుకుని
జీవిస్తున్నది .

గనుల దోపిడీలో  ఘనాపాఠీ ఒకడు
సుపుత్రు డికి లక్షల కోట్లను
దఖలుపరిచిన దానవాగ్రజుడింకొకడు
వీటన్నిటికీ సాక్షీభూతంగా

ప్రజలను మభ్యపెట్టే దిశలో
ఊరేగుతున్న ఉలిపికట్టే ఇంకొకడు
జైల్లో ఇనుప ఊచలు లెక్కెడుతూ
జాగరణ చేసే దశలో ఇంకొకడు

అంతా అవినీతిభారతాన
అగ్రసనాధిపతులేసుమా
అంతా స్కాముల స్వాములే
మనకు ప్రతినిత్యం దర్శనమిచ్చే
వృశ్చికసంతతి ,  గమనించు తాతా
జాగ్రత్తగా ఒక  కంట కనిపెట్టివుంచు

దీపం ముట్టించు తాతా
దీపం ముట్టించు
 తిమిరంతో సంగ్రామానికి
సమర శంఖం పూరించు.
================