ఇవ్వాళ కలలనన్నింటినీ
భద్రంగా జేబులో తురుముకుని
పాటలపల్లవులనన్నింటినీ
పెదాలపై పదిలంగా పరుచుకుని
నిన్ను తక్షణం కలుసుకునేందుకు
సిద్ధమయి బయలుదేరుతున్నాను.


అర్ధరాత్రయిందని దూరంగావెల్తున్న
రైలుకూత గుర్తుచేస్తున్నది.
ఒంటరిగా ఇలా ఒక్కడినే నీకోసం
వేచిచూడకతపాదని తెలుసుకున్నాను.


నిన్నుకలుసుకోకుండా ఉట్టి మనసుతో
ఇంటికి తిరిగిరవద్దంటున హెచ్చరికలను
ఒక్కొక్కతినె నెమరు వేసుకుంటున్నాను.


నీకుతెలుసు నిన్నుకలుసుకుంటున్నానన్న
ఆనందం నన్ను అవధుల్లేని
తీరాలకు తీసుకెల్తుందని.
ఆకాశంలోమెరిసే తారలన్నికూడా
చందమామతో ఎకసక్కేలాడుతుంటే చూసి
ఓర్వలేక్పోతున్న తనువు మాత్రం
 తహతహ లాడుతున్నది.

ఏదో తెలిసీ తెలియని పులకింత
మనసునంతటినీ ఊయలలాడిస్తున్న వైనం.
ఎక్కడో దూరంగ పచ్చిక బయలుపై హొయలొలకబోస్తూ
వివిధ భంగిమల్లో విన్యాసాలు చేస్తున్న
సీతాకోక చిలుకలు చేసే నాట్యం
ఎవరి మనసులను రంజింపజేయదు చెప్పండి.

నీదగ్గరకు గబ గబా రమ్మంటున్నట్లనిపిస్తున్నది.
ఆఊహే నాపెదాలపైన తడినంతటినీ లాగేసుకుంటున్నది.
నీ సాన్నిహిత్యపు గుబాళింపులను నేనే స్వంతం చేసుకోవాలన్న
స్వార్ధం నన్ను అచేతనం చేసి ఆడిస్తున్నది ఇటు చూడు.
చీకటంటూ పడకముందే చిత్తజుడిలా చిరాకుపెడుతుంటే ఎలా/ నువ్వేచెప్పు!!

నాకలలను దాచుకున్న జేబులనన్నింటినీ
ఒకసారి  తడిమి మరీ చూసుకున్నాను.
పాటలు పరుచుకుపోయినపెదవులను భద్రంగా
నీ చెంతకు చేర్చడానికి ఉవ్విళ్ళూరుతున్నాను.
==================================