వంటినిండా వస్త్రం కప్పుకున్న వసంతంలానీవు నాలో ప్రవేశించి
నాలో ఆశలను అందంగా చిగురింపజేసావు
చైత్రమాసమంతటా నాలో చైతన్య ధారలను
పొంగి ప్రవహించేలా శ్రద్ధ వహించావు.
వైశాఖం తొలిదశలోనే వీచిన వడగాలుల వీవనల్లొ వుడికే
గ్రీష్మ తాపం నుంచి నన్ను గణనీయమౌ తెలివితో తప్పించావు.
అనురాగం అనుభూతుల జడివానల్లో నన్ను అమృతాభిషేకంలో
తడిపి ముద్దను జేసి తన్మయత్వంలో ముంచెత్తి వేసావు.
హేమంతపు చలిగాలుల తీవ్రతనుంచి నన్ను ఉన్నిశాలువలాచుట్టేసి
నులివెచ్చని అనుభవాలతో నన్ను న్యూనతా భావాలనుంచి తప్పించావు.


శారదరాత్రులలో రసజ్ఞత ఇంపారగా శృంగార శేముషీఖనిగా తీర్చిదిద్దావు.

శిశిరఋతువు సమీపించగానే నన్ను ఒంటరితనపు చీకట్లపాల్జేసి
నేచేరరానిలోకాలకు చెప్పా పెట్టకుండా కనుమరుగై కన్నీటి సంద్రాన్ని కానుకా ఇచ్చి తరలిపోయావు,ఇదెక్కడిన్యాయమని
ఎవరినడిగితే సరయిన సమాధానం వస్తుందో తెలుసుకోలేక ఇలా
ప్రవాసంలో బహుదూరపు బాటసారిగా మిగిలిపోయి వగచడమే తీరై
వ్యధార్త హృదయ వాసిగా మిగిలినలిగిపోతున్నాను.
=============================================