ఒంటరితనానికి
 అంకితమైన వాడిని నేను.
తుంటరి కుటుంబకధలతో
నన్ను ఊరించే ప్రయత్నాన్ని
ఇకనుంచీ విరమించడం మంచిది.

అనాదిగా అంకితభావంతో
బ్రదుకునీడుస్తున్న ప్రాణిని నేను
ముద్రారాక్షసాల చెరసాలలో
నన్ను బంధించాలని యోచించడం మానండి.

ఆస్తికమో నాస్తికమో ఏదో ఒక స్థిరత్వంతో
మనసును సముదాయించుకుంటున్న వాడిని
దుమారాల దుమ్మూ, ధూళులతో
నన్ను మకిలపరచాలని మలినం చే యాలని
ససేమిరా!   ప్రయత్నించి విఫలం కాకండి.


 వసుధేక కుటుంబం మే లనే భావనతో
 శ్వాసిస్తున్న వాడిని
వంటరితనంతో   వేగడమెందుకని?
ప్రశ్నలతో నన్ను దయచేసి వేధించకండి.


=============================