రోజుకు కోటిమంశిశువులుప్రపంచపు
వెలుగురేఖలను చూడకుండానే
మాతృ గర్భంలోనే మృత్యువు కౌగిలింతలలో
దూరి అదృశ్యరూపం దాలుస్తున్న నాదేశంలో
ఆడపిల్లలకు భద్రతకావాలని అరిచే కేకలు
నాకు 'నిమ్మకు నీరెత్తి నారన్న 'సామెతను గుర్తు చేస్తుంది.


చట్టం చట్రాల్లో కుక్కి నిర్భయ నిందితుడికి
గుండెవిప్పుకుని బహిరంగంగా తిరగొచ్చని
న్యాయస్థానం ధర్మాన్ని వల్లిస్తుంటే
ఆరోజు దేశ రాజధాని వీధుల్లో ఊరేగుతూ
నిందితులను క్షమిoచరాదని అమాయకంగా
నినాదాలతో ఆకాశాన్ని హోరెత్తించిన
ఆడసిమ్హాల ఆక్రందనలూ, ఆవేశపూరితమైన ఆవేదనా
  అరణ్య రోదనమే  అయిపోయిందన్న బాధ నన్ను ఆసాంతం కలచివేస్తున్నది.

ఆడదంటే ప్రతినాయకి మాత్రమేనని భ్రమపెట్టేలా
పగళ్ళనన్నింటినీ ప్రతీకారాలతో పగలు రగిలిస్తున్న
ధారావాహికలకు ఆదరణ అమోఘంగా పెరుగుతున్నప్పుడే
అర్ధమయింది ఆడువారికి శత్రువులు ఆడవారేనెమోననన్న
అనుమాన బీజం నాలోపడి అది వటవృఖంలా విస్తరించి పోయింది.

ఇంకా   కాల్మనీ కాలనాగు కాటుకుగురయి
కన్నీళ్ళతోదినపత్రికలను తడుపుతున్నా బాధాసర్ప దష్టుల
దీనగాధలకు ,నిర్భయతల్లి గుండేలవిసేలా విలపించడం వెనుక
వెదుక్కోవలసిన నగ్న సత్యాలె న్నింటినో   రాజకీయ సిం హాసనం
రక్షిస్తున్నదేమోనన్న నీ సందేహం సత్యం కాదంటూ ఎలా చెప్పగలను?
తల్లీ నన్నునిన్ను పూచికపుల్లతోసమానంగా భావిస్తూ
అవమానిస్తున్న ఈ సంకాలీన సమాజాన్ని క్షమిచమనీ మనసారా
మన్నించవలసిందేనని నిన్నెలా అభ్యర్ధించను? చెప్పుతల్లీ!!
ఇవన్నీ ఈ దేశంలో పలు రాష్ట్రాల్లో జరుగుతున్న దయనీయమైన సంఘటనలుమరలా నీ బ్రదుకు తరువు నిత్య హరితలా వికసిస్తుందని ఎలా అభూతకల్పనలను సృష్టించి నమ్మించను.?

నీ కన్నీటి మహాసముద్రాలను ఇంకించగల మరో మహాప్రస్థానానికి నాదీవచనం పలికే నలుసైన హృదయాలుకొన్నయినా కొత్త కోణాల్లో ఆవిష్కరింపబడాలి, అప్పటిదాకా
ఉద్విగ్నయై కునారిల్లుతున్న నా మనసు పడే క్షోభే నీకు అండా దండా!!

======================================================