Saturday, December 5, 2015

ఏమిటో అంతటా శూన్యమే
ఆవరించివుందనిపిస్తుంది.
నీవులేకుండా గడుపుతున్న
బ్రదుకే భారంగా తోస్తున్నది.

విసుగూ, విరామాలు హాయిగా
విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాయి.
గుసగుసలూ ముసిముసినవ్వులు
మనకు దూరంగా జరిగి
మూగగా రోదిస్తున్నాయి.

తారల్లేని ఆకాశంలా
తనువంతా తడబడురున్నట్లుంది.
భానుడూ చంద్రుడూ యేమయినారని
బాధపడుతూ మనసు ప్రశ్నలవర్షం
ధారగా కురిపిస్తున్నది.

నొప్పిని తట్టుకోలేక నిశ్శబ్దంగా
నాలోనేనే మధనపడుతున్నప్పుడు
గుబులును పోగొట్టే నీ సుందరవదనం
గూడువిడిచి వెళ్ళిన పక్షిలా
 గుబులుపడుతున్నది.
ఎక్కడికెళ్ళావో కనుక్కోమని గుండె
ప్రశ్నలతో ఊపిరాడకుండా చేస్తున్నది.

నాట్య భంగిమలను మరవినెమలి
నా మానసిక స్థితికి దు: ఖపడుతున్నది.

ఆ సందర్భం గుర్తుకొచ్చినప్పుడల్లా
రక్తం ఘనీభవించి భయపెడుతున్నది.
మనసు రూపు మార్చుకుని ఒక శిలాజంలా
స్థాణువై నిలబడిపోతున్నది.

అశృ ధారలతో అలమటిస్తున్న జీవితం
వరదల్లో కొట్టుకుపోతున్న పొరుగురాష్ట్రపు
శోభలా స్రుక్కి సోలి క్షీణిస్తున్నది.
ఈ వేదనలతో వేడేక్కిన హృదయం
వెక్కి వెక్కి ఏడిచేందుకు సిద్ధమౌతున్నది.
=============================

No comments:

Post a Comment