గలగలలసెలయేరు
======================రావెల
------------------------------
మాఇంటిదగ్గరగా దశాబ్దాలకాలం నుండి
పారుతూ వస్తున్న యేరుఎప్పుడూ ప్రశాంతపు ఝరిగానే
ప్రవహిస్తున్నట్లనిపిస్తూ వుంటుంది నాకు.
అప్పుడప్పుడూ అప్సరోభామినిలా హొయలొలకబోస్తూ
వయ్యారిలా హంసనడకలు నడుస్తూండడం గమనించాను.

వసంతకాలం ఒడిలోకొచ్చిచేరగానే ఒడ్డుననిలిచిన
పూలచెట్ల సోయగన్నంతా తన ముకురంలో చూపుతున్నరీతిలో
కళకళలాడుతూ కనులవిందుగా ద్యోతకమౌతుంది.

గ్రీష్మం సమీపించేసరికి తన గీరను కొంత తగ్గించుకుని
దుందుడుకు తనానికి నేను ఉదాహరణనుకాదన్నరీతిలో
నడకను సాగిస్తూ నయగారాలనుపోతూ నడకలను సాగిస్తుంది.


హేమంతంలో చలినెగళ్ళతో సతమతమౌతూ, పొగమంచు దుప్పటిలోంచి
బద్ధకంగా లేస్తూ సూర్యోదయానికి ఆలస్యంగా ఆహ్వానాలు పలుకుతుంది.

వర్షాకాలంవచ్చిచేరగానే తన ప్రవాహపు వేగాన్ని
అనుగుణంగా పెంచుకుంటూపోతూ, ఉరుకులుపరుగులతో ఉత్సాహపు
ఊపిరులూదుతూ, ఉత్తేజానికి నిర్వచనంగా సాగుతుంది.

శరత్కాలంలో పండువెన్నెలనంతా తన సొంతం చేసుకుని
తారాచంద్రులను తనవొడిలోకి ప్రతిబింబాల్లా చేర్చుకుని
మురిసిముక్కలయిపోతూ ముందుకు సాగుతూ పోతుంది.

శిశిరంలో తన వక్ష స్థలంపై రాలిపడిన పండిన
ఎండుటాకులనుమోసుకుంటూ ఉద్విగ్న మానసయై
 అడుగులనుభారంగా కదిలించుకుంటూ శోకతప్తయై నెమ్మదిగా సాగుతుంది.

------------------------------