Monday, January 4, 2016

అప్పుడప్పుడూ అనిపిస్తుంది
ఈ బ్రతుకంతా వ్యర్ధమనే
అపార్ధాలవెల్లువ  మన మనసును
ఎందుకిలా ,   ఆందోళనపెడుతుంది?

 అర్ధవంతమైన

తాత్పర్యసహితంగా---
--------------------------రావెల.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
అందాలనందనవనంలా
వికసించవలసిన జీవితం
విపరీతార్ధం సంతరించుకుని
విషణ్ణవదనయై నిలుచుంటుందని
తహతహ పడుతూ,  తపన పడుతుంటాను.

పక్షిగణంసంగతీ,పశుసమూహం సంగతీ
నేనంత సవిరంగా చెప్పలేనుగానీండి
మనసెరిగి మసలుకునే మనుష్య సంతతిగురించి
అంతో ఇంతో చెప్పగలనన్న ఆత్మ విశ్వాసంతో
 సుంతయినా గంటలతరబడి చెప్పగలను.

మీరు వీటిని సుభాషితాలనుకున్నా,
సూక్తిముక్తావళిగా స్వీకరించినా పర్లేదు.

ప్రభాతసమయాన నేలతల్లికి
పాదాభివందన మాచరించే
పారిజాతసుమాలు.
చెట్టెక్కి మధురస్వరంతో
గానామృతాన్ని పంచే కోయిలమ్మలు.


ఉదయారుణకాంతులనుమించి
అందాలను పంచే హడావుడిలో
అసురసంధ్య ఆకాశాన్ని ఆబగా
కౌగిలించుకుని ఆనంద  పరిచే వర్ణ సమ్మేళనాలు.

రాత్రయేసరికి మెల్లగా మనసును దోచుకోవడానికి
పడకగదిని ప్రభావితంచేసే మల్లెపూల విరిదండలు.
అన్నీ ఈ అవనీతలాన్ని సౌందర్య శోభితంచేస్తుంటే
అపోహలమధ్యన అగ్ని గోళాలను రగిలించుకోవడమెందుకు ?

అమావాస్య పున్నములమధ్యన
అందిపుచ్చుకున్నప్రతిరోజునూ
అoదంగా మలచుకోగలిగితే
అంత కన్నా దివ్యధామం
ఈధరిత్రిలోఇంకేముంటుంది?
మీరే  ఆలోచించి చెప్పండి.
===========================

No comments:

Post a Comment