హనన సదృశం
--------------------రావెల.
*****************************

అన్ని అక్షరాలూ స్పష్టంగా
పలికించాలంటూ శ్రమకోర్చి
స్వేదంవెలార్చే మాతృమూర్తి.

తప్పటడుగులువేసినా పర్వాలేదు
తప్పుటడుగులు వేయకూడదని
చిన్నతనం నుంచే జాగ్రత్తలు చెపుతూ
తృప్తిపడుతున్నట్లు సంతసించే నాన్న.

నువ్వు బాగా చదివి అందరిలోకీ
అద్వితీయుడిగా వెలుగుతూ ప్రకాశించాలని
ఉత్సుకతతో ఎదురుచూసే
ఆత్మీయతానురాగాలను
అనూహ్యంగా పంచిపెట్టే
బంధు,మిత్ర సపరివారం.


నీ కరగ్రహణంతో సంతోష,సంతాపసంద్రాలను
ఎంతటిలోతులవైనా సునాయాసంగా ఈదగలనని
భరోసాతో బ్రతికి కాలం వెళ్ళదీసుకున్న అనుంగు
సఖి,చెలీ, సన్నిహితంగా సామరస్యంగా
జీవనయానంలో చేదోడు వాదోడుగా కలిసి
నీకు స్పూర్తినిచ్చిన సహధర్మవారిణి
బ్రదికివున్నంతకాలం నీతో సంభాషించిన
సుభాషితాలను శూన్యాకాశంలోకి విసిరేసి

అందరినీ చెట్టుకొకరిని పుట్టకు కొందరినీ
నిర్దాక్షిణ్యంగా నిష్క్రమించాలని
ఎలా భావించావు మిత్రమా?
అక్షరమంటే అమృతస్వరూపిణి అనిమాత్రమే
అర్ధమయిన మాకు ఆత్మ హననానికి ఓరిమితో
అంతరాంతరాళాల్లోంచి తొంగిచూస్తూ
అంత తేలిగ్గా నిన్ను సాగనంపగలదని
ఊహించలేకపోయిన మా అజ్ఞానాన్నీ, అమాయకత్వాన్నీ
మనసారా మన్నించమని ఎవరినడగాలి? అదికూడానువ్వే
ఓకవితలో వివరించి వుంటే మాకు ఈవెతుకులాట తప్పివుండేదిగా
సమకాలీన జీవనంలో కలసినడచిన కవిమిత్రమా!!

-----------------------------------------------------------