మౌన భంగం
-------------------రావెల.
===============================


వ్యధార్త భారత యదార్ధ దృశ్యం
ఆవిష్కరింపబడిన సమయాన
చెల్లుబాటుకునోచుకోని చేదు జీవితాలతో
సొల్లువాగుడు వాగుతున్నామని తెలిసీ

బండకేసి బాదినా అంటుకున్న మురికిని
పోగొట్టుకోవడానికిచ్చగింపని
రాజకీయ క్రీడలో ప్రతిసారీ
ఓటమిని సొంతం చేసుకుంటున్న
నా తోటి నా సోదర సోదరీమణులతో
మనసారా సంభాషించాలని వున్నది.

ఇక నామౌనం వీడకతప్పేట్లు లేదు.
సంభాషణలో సౌకుమార్యాన్ని సాంతం
విడనాడి కొంచం కరుకుదనంతో
కటువుగామాట్లాడడం తప్పదని తెలుసుకున్నాను.

పరకాయప్రవేశం చేసిన నాదేశ జనాభాలో
పేరుకుపోయి కరగనుపొమ్మంటున్న కన్నీటి జడులను
జఠరాగ్నిని రగిల్చయినాసరే జ్వలితం చేయక తప్పేట్లులేదు.

కులాలిలా సంకుల సమరానికి సిద్ధమై గిరి
గీసుకుంటున్నప్పుడు
మతాలు మారణహోమాలకు ఆజ్యంపోసే దిశగా
సర్వసన్నద్ధమై యాత్రను సాగిస్తున్నప్పుడు.

శుద్ధజలాలతో ప్రక్షాళనం చేయాల్సినచోట
సుద్ధిజలాలతో మంత్రించి మాయమాటలతో
మనుషులను మనుషులే వంచనా శిల్పులై

ఆరాధించవలసిన ఆలయ విగ్రహాల్లా మార్చి

ప్రతిష్ఠ చేసి పలాయనం చిత్తగిస్తున్న వేళ
నామౌనం చేతగానితనమై నవ్వుతాలుగా
పరిణమిస్తున్న అశుభకాలంలో
ఇక నామాటలను మారణాయుధాలుగా మార్చి
దేశాన్ని దశాబ్దాలుగా అప్రదిష్ట పాలుచేస్తున్న
పుండాకోరులందరికీ నా పుణ్యభూమిచెంతనే
ప్రాయశ్చిత్తంచేయడం అత్యంతావశ్యకమని
నామనసు గుండెదగ్గర తనగోడును ఏకబిగిన
శోకతప్తయైన మానసంతో వివరిస్తుంటే
నామౌనంతో నేనింకా మనజాలనని హెచ్చరిస్తున్నాను.

అందుకే యే దార్శనికులూ  నిర్ణయించకుండానే ఒక ముహూర్తాన్ని యెంచుకుని
సమాజహితంకోరుతూ వెన్నునంటిపెట్టుకుని వెల్వడుతున్న వీరావేశంతో
మౌనాన్ని వీడాలని గట్టిగా నిర్ణయం తీసుకున్నాను.
ఆదిశగానే ఈ వినూత్న మైన సమర శంఖాన్నిపూరిస్తూ
మరో ప్రస్థానం వైపు అడుగులు నాజాతిచేత వేయించాలని
ప్రగాఢమైన విశ్వాసంతో ముందుకు దూసుకెల్తున్నాను.
ఇక ఈ మౌన పోరాటానికి స్వస్తిచెప్పాలనీ
నామౌనానికి మానభంగం తప్పదనీ  హెచ్చరికలుచేస్తూ
 దశాబ్దాలు సాగుతూ వస్తున్న నా ఈ మౌన  దీక్షను స్వఛ్చందంగా విరమిస్తున్నాను--
============================================

శాంతము ధర్మము ఓరిమి
కాంతలకే జెల్లు  నీవు కాదనగలవా
పంతము మానుము శ్రీ
కాంతా!!  రావేయనె సతి కాంతుని తోడన్ 

కులం గాయపరుస్తుందని విన్నాను
అది గాయాన్ని రేపుతుందనీ,
దేశమంతటినీ కవ్విస్తుందని
ఇప్పుడే తెలిసిపోయింది.
రాబందుల రెక్కల చప్పుడు మధ్యన
రక్షణకోరుకుంటుందని కూడా అర్ధమయింది.
==============================

నిద్రంటూ రాని కనులతో
నీ నేత్రాంచలాల్లోకి
నేరుగా తొంగిచూస్తున్నాను.
అనుమానపు పొరలేవో
నిన్నంటిపెట్టుకుని
వదిలిపోవడంలేదని గ్రహించాను.

శాంతివచనాలనుమాత్రమే వల్లించే
నా హృదయ కవాటాల్లోంచి
భ్రాంతిగా నీ మనసుపొరల్లోకి
దూరిపోవాలని విశెషంగా శ్రమిస్తున్నాను!


అనుకోకుండా వచ్చిన స్వప్నం
నన్ను నిరాయుధిడినిచేసి
శృంఖలాబద్ధుడిని చేసింది.

ఆ స్వప్నానికీ, నీ
ప్రణయానురాగబంధానికీ
అవినాభావసంబంధమేదో
అల్లుకునిపోయివుంటుందని
 నా అనుమానం!

నీడలాంటి నిజమేదోకూడా
నన్ను వెన్నంటి వేధిస్తుంటుంది!
గాలిలోతేలియాడుతూ నా ఊపిరిని
బిగబట్టి బంధించి వేస్తుంది!!

మనసుకేదో సంకెలలు  చుట్టిపడేసాయా?
వాచాలత్వమేదో వగరు వగరుగా
 మాటలు దొర్లిస్తున్నట్లున్నది.

అంతటా అనూహ్యమైన అయోమయమే
రాజ్యమేలుతున్న భవన.
ఏదీ ఇతమిద్ధంగా
తేలిపోయేలాలేదు!రుజువయేయొగమూ
ఉన్నట్లులేదు!

ఏది సత్యం? ఏది అసత్యం?

ఈవిచికిత్సలోనే జీవితం
నిండా మునిగిపోయేలా వుంది!
ఊపిరినంతా బిగదీసి
ఉఛ్చ్వాస నిశ్వాసలను
కత్తిపడేస్తున్నది.

ఆవిడచూపులోనూ ప్రకటించేతీరులోనూ

వైవిధ్యమేదోకొట్టొచ్చినట్లు కనిపిస్తుంది.

ఏదీనాస్వంతంకాదన్న అద్వైతభావం
నన్ను అనవరతమలరిస్తూపోతున్నది.
దూరంగా విసిరివేయాలని విభిన్నంగా
ప్రయత్నిస్తూ వైఫల్యం చెందుతున్నది!
ఆమేమో నాచూపులకతీతంగా
విహగమై విశాలగగనంలో
విహరిస్తూ అలరిస్తూ అనుభూతిప్రపంచంలో
ముంచేస్తూ మురిసిపోతున్నది.
=============================

ముఖాముఖీ
---------------రావెల
-------------------------

భగవంతుడిని
ప్రశ్నించడం మొదలెట్టాను!
ఎందుకింత అరాచకం
అల్లకల్లోలాలనూ  సృష్టించి
నిమ్మకుంటుంటున్నావు అని?
చిరునవ్వేసమాధానం.

మరోప్రశ్నతో పరమాత్ముడిని
ఒక్కుదుట కుదిపేసాను
ఎందుకు జనమంతా ఇలా
అంతు అడ్డులెరుగని సంపాదనకోసం
వెంపర్లాడేలా చేసావని నిలదీసాను
చివరకు మిగిలేది చితాభస్మమేగదా?
చిరుదరహాసమే సమాధానం.

ఇంకొక్క ప్రశ్నతో నిలదీసాను.

ఎందుకింతమందిని ఆహారం
అందుబాటులోలేకుండా అలమటించేలా చేసావ్?
శ్రమైకజీవన సౌందర్యానికి
ఖరీదు కట్టగలగాలికదా!!
సబ్సిడీల సమారోహణకు దూరంగా
ఉంచడం మేలనే ఊహతో అలాచేసాను
అని చిరుకోపం ప్రదర్శించాడు.!!
================================

తెగిన గాలిపటంలానీవు
తెల్లవారడంతెలియనిరాత్రిలానేను!

మోహనరాగానికి మోజుపడుతూనేను
విషాద ప్రవాసానికి వసతిని వెదుకుతూనీవు


సమకాలీన సమాజానికి దర్పణంలా కవితనై నేను
ప్రాచీనపు ప్రాభవాలను పాదుకొల్పాలని తపిస్తూ నీవు.

ఇద్దరిమధ్యా ప్రతినిత్యం దర్శనమిచ్చే
 ఈ సమాంతర రేఖలు సమసిపోయే మార్గాలను
కలసికట్టుగా వెదుకుదాం రారాదూ!
సమన్వయంతో సఫలీకృతమౌతామనే విశ్వాసం నాకుంది.
=================================

నాకెప్పుడూ క్రమేపీ అదృశ్యమవాలన్నాలోచనేలేదు.
రాత్రంతా నన్ను మురిపాలలో ముంచితేల్చే
కలల సామ్రాజ్యాన్ని కన్నులెదుటనుంచి
 దూరంగావించుకోలేను .

ఉదయాన్నే ఇంటిముందు తోటలోని చెట్లపై
మావిచిగురులుతిన్న కోయిలమ్మలు
మధురాతిమధురంగా తమ స్వరాలను
శృతిజేసుకుని స్వరాభిషేకంకు సిద్ధమవుతున్నాయి.
నా శ్రవణేంద్రియాలకు విందునివ్వాలని ప్రతినిత్యం
ఉత్సాహాన్ని ప్రదర్శిస్తుంటే వద్దని వారించాలనిలేదు.

ఎదురుగా చిరుగాలికి సైతం రెపపలాడుతూ
తలలూపే పూలరెమ్మలను రాత్రంతా పడినజల్లులకు
ప్రసరించదలుచుకున్న సురభిళ పరిమళాలను
ఆస్వాదించకుండా వైముఖ్యాన్ని ప్రదర్శించలేను.

అందుకే నాకిలా ఉన్నపలాన
అదృశ్యమవాలన్న కృతనిశ్చయమేమీలేదు.

====================================