సశేషంగా---- రావెల
-------------------------------


అంతరాంతరాళాల్లో
అంతుపట్టలేనన్ని చీకట్లు.
గొంతు దిగము పోపొమ్మంటూ
సందేహాల సముద్రాలు
మనసంతటినీ పట్టికుదిపేసే
మాలిన్యం చుట్టుకున్న
హృదయగత భావాల పరవళ్ళు.

ఆధ్యాత్మికపు మేఘాలను
అవసరార్ధం
 అరువు తెచ్చుకుంటున్న
ఆశోహహతులైన అదృష్టహీనుల
ఆక్రందనల ఆశ్వాసాల
మహా భారతాలు.

న్యాయానికినోరుమూసి
నేరాన్ని కప్పిపుచ్చుకోగలుగుతున్న
ధీరోదాత్త మనీషులనమనుకుమే
 మృగయావినోదుల మూర్ఖ ప్రతాపాలు.

అన్నీ అఖండ భారతంలో
ఆలోచనకందనివ్వకుండా
 లోవెలుగులను
బహిరంగం గా తలెత్తనివ్వని
బాధా సర్ప దంస్ట్రాంకురాలై

క్షతమైనా చ్యుతంకాని
 గాత్రాల కులగోత్రాలు
============================
.

ఇది పదేళ్ళక్రిందా ఇదే కధ! అక్కడ బస్సులు యేవీ పైనించి వస్తూ ఆపరు,విజయవాడగాకా దేకి అక్కడనుండి గ్యంటూరు చేరేసరికి
తలప్రాణంతోకకు.మందీ మార్బలంతోవచ్చె మంత్రివర్యులకు ఈకష్టాలన్నీ యే జపానువాడో సింగపూరు వాడో వచ్చిచెప్పేదాకా
ఈ శిక్షలు ఎన్నికలో మన్నికకగా ఎన్నుకున్న  జనాలకు తప్పదు


ఇంకోసారి బంగలూరునుంచి తిరిగివస్తూ [పూర్వానుభవం మేరకు
గుంటూరునుండే రానూ పోనూ ఖర్చులిచ్చుకుని టక్సీ తెప్పించుకుని క్షేమంగా గుంటూరు చేరిన వైనం వచ్చే ఒకటీ రెండూ విమానాలకూ ప్రాయాణీకులు తలదాల్చుకునే సౌకర్యాలు కల్పించడానికి దేశీయమైన బుర్రలు పనికిరావా--ఓ తాగని మనిషి వాగుడిదని కొట్టిపారేయకండి.ఆలోచించండి.నేలమీదకు నింగినుంచి[దూకక్కర్లేదు--దిగంది చాలు].ఇగంతా గత ప్రభుత్వ నిర్వాకమంటూ నానుస్తూపోతే వారికి పట్టించిన గతే తమకూ జనం పట్టించగలరని విశ్వసించండి.మహా మంత్రివర్యులూ!!

రసికుడు పోవడు పల్నా
దెసగంగా రంభయైన యేకులె వడకున్
వసుధేశుడైన దున్నును
కుసుమాస్త్రుండైన జొన్నకూడే కుడుచున్.

===========================

 భానూదయం
===============


తొలిచూరు వేకువలో తొణికిసలాడే
అరుణారుణ కాంతిచ్చటపు ప్రవాహం నీవేకదా.
పసిపాపల  పాలనాపటిమలో
పాదాలనంటి ప్రకాశించే పారాణివమ్మానీవు.

కమ్మని కవితలల్లగలిగిన కవులకు
కంఠదఘ్నంగా మెరిసే
రంగారు  బంగారు చంద్రహారం నీవు.

కలుపుమొక్కలనన్నింటినీ  కాలరాచి
పడిపాదులు స్వహస్తాలతో
వేసుకుని దిగుబడిచేతికొచ్చాక
దిగంతాల దరిదాకా విస్తరించగల
ఆనందాన్ని అందరికీ పంచిపెట్టే సౌమనస్యం
గూడుకట్టుకున్న సుక్షేత్రం నీవమ్మా!

నాట్లువేసే రోజుల్లో నాలుగు దిక్కులకూ
శ్రవణ పేయంగావినబడే పంటపొలాలచెంత
 ప్రతిధ్వనించే
కార్మికలోకం చిందులేస్తూ పాడుకునే
జానపద సంగీత స్రవంతివమ్మా నీవు.

చేను మధ్యలో కుంటదగ్గర కూర్చుని మధ్యాహ్నం నడినెత్తిన
నాట్యం చేయాలని తహతహలాడే సూరీడు
తైతక్కలాడే సమయానికి  అన్నం మూట విప్పుకుని చూస్తే
ముద్దగా కలిపి పెట్టిన పెరుగన్నంలో ఎరుపు చుక్కలా కనుపించే
ఆదరువుగా నిలిచే,  ఆవకాయ బద్దవునీవు,
కాదనగలవా  రెవరమ్మానిన్ను?

మట్టి తాబేటికాయలో చల్లగా గొంతుదిగే గ్రీష్మామృతపు
 చల్లటి మంచినీటి   పానీయమమమ్మా  నీవు.
చిత్తజల్లువు స్వాతివానవూ నీవే
తొలకరిపిలుపుల తొలికోడికూతవూ
నీవు కాదటే అమ్మా!
చీకటిని చివరంటా పారద్రోలేందుకు
తిమిరంతో నిరంతరం సమర o జరిపే యోధ వే  నీవు
 వెలుగురేకలు విప్పార్చుకునేలా,  చూసుకునే
 భానూదయం నీవేకదమ్మా!

==================================

అమ్మంటే రెండక్షరాల వర్ణ సముచ్చయం
అమ్మంటే బాలల రామాయణం,మహాభారతం
చంకలో పెట్టుకుని సప్తసముద్రాలూ దాటించి
చందమామ చెంతకు తెప్పించి చూపే అందమైన గీతం
నిద్రంటూ రానికళ్ళకు జోఅచ్యుతానంద జోలపాట.
చందమామ కధల్లో కనుపించే అనగనగా మగధ
సామ్రాజ్యపు అంత: పు రంలోని అందమైన మహారాణి. 

తొలుచూరి వేకువలోనూ తొణికిసలాడే
అరుణారుణ కాంతిచ్చటపు ప్రవాహం నీవేకదా.
పాదాలనంటి ప్రకాశించే పారాణివమ్మానీవు.

కమ్మని కవితలల్లగలిగిన కవులకు
కంఠదఘ్నంగా మెరిసే
రంగారు  బంగారు చంద్రహారం నీవు.

కలుపుమొక్కలనన్నింటినీ  కాలరాచి
పడిపాదులు స్వహస్తాలతో
వేసుకుని దిగుబడిచేతికొచ్చాక
దిగంతాల దరిదాకా విస్తరించగల
ఆనందాన్ని అందరికీ పంచిపెట్టే సౌమనస్యం
గూడుకట్టుకున్న సుక్షేత్రం నీవమ్మా!

నాట్లువేసే రోజుల్లో నాలుగు దిక్కులకూ
శ్రవణ పేయంగావినబడే పంటపొలాలచెంత ప్రతిధ్వనించే
కార్మికలోకం చిందులేస్తూ పాడుకునే
జానపద సంగీత స్రవంతివమ్మా నీవు.

చేను మధ్యలో కుంటదగ్గర కూర్చుని మధ్యాహ్నం నడినెత్తిన
నాట్యం చేయాలని తహతహలాడే సూరీడు
తైతక్కలాడే సమయానికి  అన్నం మూట విప్పుకుని చూస్తే
ముద్దగా కలిపి పెట్టిన పెరుగన్నంలో ఎరుపు చుక్కలా కనుపించే
ఆవకాయ బద్దవునీవు కాదనగలవా  రెవరమ్మానిన్ను
మట్టి తాబేటికాయలో చల్లగా గొంతుదిగే మంచినీటి గ్రీష్మామృత
 చల్లటి పానీయమమమ్మా  నీవు.
చిత్తజల్లువు స్వాతివానవూ నీవే
తొలకరిపిలూల తొలికోడికూతవూ నీవు కాదటే అమ్మా!
చీకటిని చివరంటా పారిద్రోలేందుకు తిమిరంతో నిరంతరం
జరిపే సమరమమ్మా నీవు, వెలుగురేకలు విప్పర్చుకునేలా
 చూసుకునే భానూదయం నీవేకదమ్మా!

ప్రశాంతగా ప్రభాతాన
గవాక్షంలోంచో
 ముందు తలుపు సందులోంచో
దూరొచ్చి ప్రేమానురాగంతో
పెదవి విప్పి పలుకరించే
భానుకిరణం నీవు.

సాయంత్రానికల్లా బహువర్ణ సంద్రంలో
అభ్యంగన స్నానమాచరించి పరుగుపరుగునా
కదలివచ్చిన   అద్భుతంగా
 ఆధునికపు హొయలొలకబోసే
సావకాశపు ఆకాశం కదా నువ్వంటే

చందమామతో పోటీ పడుతూ  శ్వేతవర్ణ శోభితమై
అలరారే   జ్యోత్స్నాంతర్హితపు జిగీషవుకదానీవు.
మల్లెపూల సుమసౌరభంపు పరీమళంకూడా  నీవు

ఇవాళనువ్వు పుట్టినరోజు అమ్మలందరికీ
కమ్మని శుభాకాంక్షలనందుకుంటూ
కమనీయమౌ కన్నులవిందులుచేసుకునే
కాంక్షాతప్తపు అక్షయ పత్రవూ నీవే.
 

సప్త స్వరాలు
---------------------
[స]  నేనతిసాధారణమైన,
అందునా చాలా తక్కువమందితో
పరిచయమున్న సామాన్యురాలిని.
ఏక్కడకువెళ్ళాలన్నా అక్కడకు
ఒంటరిగా వెళ్ళగలిగిన ధీరోదాత్తను.

[రి] నన్నందరూ ఎందుకో
 పొట్లకాయతో పోలుస్తారు.
బహుసా అందరికన్న పొడవుగా కనిపిస్తుంటానేమో
ఇట్టే అందరికళ్ళల్లో పడిపోతుంటాను.

[గ]ప్రభాతసమయాన ఉదైంచే సూర్యకిరణంలా
నేను యవ్వనంలో మిసమిసలాడుతూవుంటాను.
హిమశకలంత స్వచ్చంగా అగుపిస్తుంటాను.
అందరూ అందుకేనేమో నేనెక్కడ నిలబడివున్నా
ఆరాధనాభావంతో కన్నార్పకుండా గమనిస్తుంటారు.

[ప] నేను బక్కపలచగా దంటుపుల్లలా
ఉస్స్రుమనేలా ఒరిగిపోతూ వుంటాను.
అందరూ అందుకేనేమో జాలిపడి
ఇంటిదాకా దించుతామని ఒద్దనా వినకుండా
విసిగించి పారేస్తుంటారు.

[ద] ఇప్పుడు నేను నలభయ్యోపడిలోకొచ్చేసాను.
అందుకేనేమో అభినయించడం మేలుకాదని
సహసజసిద్ధమైన మార్గాలనే అనుసరిస్తున్నాను.
అదే అందైకీ ఆమోదయోగ్యమైన స్థితని గమనించాను.

[ని]  55 ప్రాయంలోకి అడుగుపెట్టేసాను.
అరవైకి ఒకడుగుదూరంలోకొచ్చేసాను.
ఇప్పుడు హాయిగా యే తళుకు బెళుకులకు దూరంగా
ఆనందంగా జీవనం సాగిస్తున్నాను.
విరామం దొరికినప్పుడల్లా విశ్రాంతితీసుకుంటూ
ఆకాశమ్నుండి వూడిపదే పిలుపుకోసం ఆశగా నిరీక్షిస్తూ
కాలాన్ని ఖర్చుచేసుకుంటూ కులసాగా గడిపుతున్నాను.
----------------
సప్త స్వరాలు
---------------------
[స]  నేనతిసాధారణమైన,
అందునా చాలా తక్కువమందితో
పరిచయమున్న సామాన్యురాలిని.
ఏక్కడకువెళ్ళాలన్నా అక్కడకు
ఒంటరిగా వెళ్ళగలిగిన ధీరోదాత్తను.

[రి] నన్నందరూ ఎందుకో
 పొట్లకాయతో పోలుస్తారు.
బహుశా అందరికన్న
 పొడవుగా కనిపిస్తుంటానేమో
ఇట్టే అందరికళ్ళల్లో పడిపోతుంటాను.

[గ]ప్రభాత సమయాన
ఉదయించే సూర్యకిరణంలా
నేను యవ్వనంలో
మిసమిసలాడుతూవుంటాను.
హిమశకలమంత స్వచ్చంగా అగుపిస్తుంటాను.
అందరూ అందుకేనేమో
నేనెక్కడ నిలబడివున్నా
ఆరాధనాభావంతో
కన్నార్పకుండా గమనిస్తుంటారు.

[మ]వెన్నముద్దలా నేను బొద్దుగానూ వుంటాను.
తీపిపదార్ధంలా నోరూరిస్తూ వుంటాను.

నేనుకనబడినప్పుడల్లా మగవాళ్ళు
తడబడుతూండడం గమనించాను.

[ప] నేను బక్కపలచగా దంటుపుల్లలా
ఉస్సురుస్సుమనేలా ఒరిగిపోతూ వుంటాను.
అందరూ అందుకేనేమో జాలిపడి
ఇంటిదాకా దించుతామని ఒద్దన్నా వినకుండా
విసిగించి పారేస్తుంటారు.

[ద] ఇప్పుడు నేను నలభయ్యోపడిలోకొచ్చేసాను.
అందుకేనేమో అభినయించడం మేలుకాదని
సహజసిద్ధమైన మార్గాలనే అనుసరిస్తున్నాను.
అదే అందరికీ ఆమోదయోగ్యమైన
 స్థితని కూడా గమనించాను.

[ని]  55 ప్రాయంలోకి అడుగుపెట్టేసాను.
అరవైకి ఒకడుగుదూరంలోకొచ్చేసాను.
ఇప్పుడు హాయిగా
యే తళుకు బెళుకులకు దూరంగా
ఆనందంగా జీవనం సాగిస్తున్నాను.
విరామం దొరికినప్పుడల్లా విశ్రాంతితీసుకుంటూ
ఆకాశoనుoడి వూడి
పడు  పిలుపుకోసం ఆశగా నిరీక్షిస్తూ
కాలాన్ని ఖర్చుచేసుకుంటూ
 కులసాగా గ డుపుతున్నాను.
----------------------------------------------
Maya Angelou--- ఆంగ్లకవితకు స్వేచ్చానువాదం]

అంధకార పర్వం
------------------------

న్యాయం చేతులు కడిగేసుకుంది
చట్టం చక్కగా కళ్లుమూసుకుంది
ధర్మం దారితప్పుకుంటూ నడిచివెళ్ళీంది.
రక్తంచిమ్మిన కాలిదారి మాత్రం
తనకేం తెలియనట్లు మూగనోము పట్టింది.
సినీ జగత్తంతా కెవ్వుకేకలతో
ఈలలు వేస్తూ శత సహస్రంగా పూలను
నేరం ఋజువైన హీరోపై జల్లుగా కురిసి
మురిసి ముక్కలై మెరిసింది.

==================================

హృదయ ఘోష---
--------------------
నేనో కవయిత్రిని కలిసాన్
ప్రకృతిపైన ఎనలెని ప్రేమతనకు.
రంగు రంగుల పక్షులమీద
హంగున్న కవితలనెన్నింటినో అల్లింది.

రకరకాల సందర్భాలను,
సన్నివేశాలనుతనకవితల్లో
సజీవంగా ఆవిష్కరింపజేసింది.

వసంతంలో చిగురించిన చెట్లమీద,
హేమంతలో వెల్లివిరిసిన చలినెగళ్ళమీదా
హిమపాతానికి తలలువంచే సుమాల తరువులమీదా
అహోరాత్రాలూ కూర్చుని అద్వితీయమైన కవితలనల్లింది.

అంతరాంతరాళాల్లో ఇంటికెళ్ళగానే పొంగి పొరలే
ఒంటరితనం మీద కలాన్ని సారించలేక
తడియారని కన్నులతో ఒంటరితనాన్ననుభవిస్తూ
హృదయానందకరమైన శృంగార కావ్యాలను వెలయించింది.

Mary Angelou ---  ఆంగ్లకవితకు స్వేచ్చానువాదం]

వేకువ ఝాముననే
వెలుతురును మోసుకొచ్చే
సుప్రభాతంపు సూర్యకిరణంలా ఉంటూనే

మిట్ట మధ్యాహ్నానికి అగ్ని పర్వతంలా
బద్దలయి భయ విహ్వలుడినై పోతున్నప్పుడు.

శీతల హిమ శిఖరం పైనుండి వీచే
మలయమారుతంలాంటి చల్లని పిల్లగాలిలా

చీకటిపడే సమయానికి చిరుమందాహాసాలను
పండించి నిశీధిని నిలువుపాతరవేసే చిరు దివ్వెలా!




మౌనంలోంచి మృత్యుకుహరాల్లోకి జారిపడిన
మనుషుల చరిత్రలను చదివానుగాని
మాటలు మంత్రిస్తూనే మౌనంగా
నిశ్శబ్దంలోకి నిష్క్రమించిన తపస్వినిగా
నిన్నొక్కదానినే నేను గమనింవాచు.


ఎక్కడని నిన్ను వెదకాలి?
మానుతుందని అందరూ వాక్రుచ్చినా మాటవినకుండా
సలపరం పెడుతున్న గుండెకు గునపం చెసిన గాయంలా

ఎంత కాలమని ఇలా ఒంటరిగా
నీకోసం నిరంతరం సాగే నిరీక్షణలో నిమిత్త మాత్రుడిగా
మిగిలిపోవాలి?

===============================

వాసెన కట్టు గట్టిన
వాసనకేంలోటు రాదు వసుధన మాగాయ్
మూసిన నాసికనైనను
తోసియు రాగలుగు  శక్తి తొయ్యలి నీదే!
------------------------------------------
వేసవి వచ్చిన గుర్తుగ
మూసిన మూతల జాడీ ముసిముసినవ్వెన్
కొసరుగ వడ్డనతప్పదు
మిసమిసలాడుచు మిణికెడు మగడే మెచ్చన్

ఔనన్నా కాదన్నా
======================
ప్రతి పుస్తకానికీ పీఠికలా నీవొస్తావు
  ప్రతిపూవులోనూ పరిమళమై ప్రసరిస్తావు.

  ముందు మాటలోనిముఖస్తుతివై నీవు నిలుస్తావు
 అందులోని అంతరార్ధం గ్రహించక నేను విలపిస్తాను.

  పానశాలలోని మధు పాత్రలా మెరిసిపోతావు
  గరళంలా గళం దిగకుండా నన్ను యేడిపిస్తావు.

 ఆధునిక చిత్ర కళాఖండమని దానిని  నీవు గౌరవిస్తావు
 అది అవగతం కాలేదని నేను  అప్పిసెం  వగరుస్తుంటాను.

అస్తమయమప్పటి ఆకాశంలా రంగులుమారుస్తావు
 అసూర్యంపశ్యవు నీవేనన్న భ్రమలోనే జీవిస్తాను.

కలకాలమిదే కధను కవితలా వినిపిస్తాను
నీవు కాదంటే ధృవతారలా నింగికెగసిపోతాను.
్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్